Zaloguj
Reklama

Chicagowska siódemka, czyli lista chorób psychosomatycznych, o których istnieniu powinieneś wiedzieć

Chicagowska siódemka, czyli lista chorób psychosomatycznych, o których istnieniu powinieneś wiedzieć
Fot. panthermedia
(5)

Chicagowska siódemka to zestawienie chorób psychosomatycznych, czyli schorzeń, na których pojawienie się mają ogromny wpływ psychika i emocje. Lista najbardziej typowych chorób psychosomatycznych znana jest jako tzw. chicagowska siódemka.

Reklama

Czym są choroby psychosomatyczne

Psychosomatyka jest nauką, która zajmuje się opisaniem tego, jak psychika wpływa na stan fizyczny i zdrowie człowieka w ujęciu całościowym. Psychosomatyka wskazuje, że stan umysłu wpływa na pracę narządów, organów i układów całego ciała, a przede wszystkim na odporność. Zestawienie chorób o podłożu psychosomatycznym, które figurują jako chicagowska siódemka, powstało w 1950 roku, a jego twórcą był F.G. Alexander. Do zestawienia chorób zaklasyfikował: chorobę wrzodową żołądka, nadciśnienie tętnicze, astmę oskrzelową, reumatoidalne zapalenie stawów, zapalenie jelita grubego, nadczynność tarczycy, atopowe zapalenie skóry. Alexander interesował się aspektami somatycznymi oraz ludzką psychiką i jej wpływem na zdrowie. Alexander uznawany jest za jednego z najwybitniejszych uczonych w zakresie medycyny psychosomatycznej. Na chwilę obecną uznaje się, że choroby zaliczane do chicagowskiej siódemki charakteryzują się wspólną cechą – ich pojawienie się wiąże się z zaburzeniami natury psychologicznej.

Po co nam chicagowska siódemka

Chicagowska siódemka dobitnie pokazuje, jak stres i czynniki psychologiczne wpływają na patogenezę schorzeń. W przypadku schorzeń zaliczanych do chicagowskiej siódemki daje się zauważyć bezpośredni związek pomiędzy rozwojem choroby a czynnikami psychologicznymi, które przyczyniają się do jej rozwoju. Uwzględnienie roli psychiki na rozwój schorzeń psychosomatycznych jest niezwykle istotne w leczeniu choroby. Jeśli lekarz uzna, że przyczyną choroby są problemy o podłożu psychologicznym, ich rozwiązanie może pomóc złagodzić problem. Niejednokrotnie niezbędne okazuje się skorzystanie z pomocy psychoterapeuty, który przy zastosowaniu odpowiedniej terapii pozwoli powrócić pacjentowi do stabilności psychologicznej.

Choroby zaliczane do chicagowskiej siódemki

  • Choroba wrzodowa żołądka jest wynikiem zaburzeń równowagi pomiędzy czynnikami drażniącymi (kwas solny i pepsyna) a warstwą błony śluzowej żołądka. Do najczęstszych objawów choroby zalicza się stały ból, zgagę, niestrawność, nudności i wymioty.
  • Nadciśnienie tętnicze – objawami choroby, które dają niespecyficzne symptomy, są ucisk w głowie, zawroty głowy, przewlekłe zmęczenie, krwawienie z nosa oraz zaburzenia snu.
  • Astma oskrzelowa – najczęściej astma ma podłoże alergiczne i związana jest z pojawieniem się alergenu w powietrzu. Zdarza się jednak, że atak duszności występuje się w sytuacjach stresogennych.
  • Reumatoidalne zapalenie stawów – czyli inaczej gościec stawow,y jest to choroba o podłożu immunologicznym, zaliczana do chorób ogólnoustrojowych. Jej początkiem jest stan zapalny błony maziowej.
  • Zapalenie jelita grubego – to niezwykle uciążliwe schorzenie, które powoduje znaczne odwodnienie i utratę krwi. Choroba zaliczana jest do grupy schorzeń o podłożu autoimmunologicznym, jednak dokładna patogeneza schorzenia nadal jest nieznana.
  • Nadczynność tarczycy – dotyka duży odsetek ludzi, wśród przyczyn występowania choroby upatruje się m.in. zaburzenia immunologiczne czy spożywanie nadmiernej ilości jodu.
  • Atopowe zapalenie skóry – to choroba, która dotyka około 20% ludzi na świecie, głównie w rejonie Europy Zachodniej i USA. Do tej pory nie jest znany dokładny mechanizm warunkujący pojawienie się choroby.

fot. panthermedia

Co łączy wymienione na liście choroby? Przede wszystkim fakt, że we wszystkich jednostkach chorobowych jednym z czynników, które określane są jako wywołujące chorobę, wskazuje się czynniki psychologiczne. Przykładowo chorzy na astmę w sytuacjach silnie stresogennych dostają ataku duszności, które według jednej z teorii mogą obrazować problemy z dzieciństwa i są odpowiednikiem tłumionego płaczu. W przypadku nadciśnienia tętniczego do przekroczenia normy dla prawidłowej wartości ciśnienia wystarczą określone sytuacje stresogenne, jak chociażby pojawienie się konkretnej osoby. Podobnie wygląda to w sytuacji chorych na atopowe zapalenie skóry, gdzie u pacjentów, którzy przeżyli silnie stresogenną okoliczność, pojawiają się dodatkowe wykwity skórne, a choroba nabiera na sile.

Piśmiennictwo
Reklama
(5)
Komentarze