Zaloguj
Reklama

Jakich rodzajów urojeń doświadczają pacjenci?

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • Psychiatria red. naukowa M. Jarema, J. Rabe-Jabłońska, Wyd. Lekarskie PZWL, Warszawa 2011
    Chandra Kiran, Suprakash Chaudhury, Understanding delusions, Industrial Psychiatry Journal 2009 Jan-Jun, 18(1): 3-18

Adres www źródła:

Kategorie ICD:

Kategorie ATC:


Jakich rodzajów urojeń doświadczają pacjenci?
Fot. Shutterstock
(0)

Urojenia to nieprawidłowe osądy, w których prawdziwość mocno wierzą pacjenci ich doświadczający. Objaw ten występować może jako samodzielny problem, ale i w przebiegu dużej ilości różnych jednostek chorobowych. Treść urojeń bywa niezwykle bogata: dotyczyć mogą one prześladowania, przeświadczenia o pełnieniu niezwykle istotnej funkcji w społeczeństwie czy przesyłania choremu przez kogoś jakichś myśli.

Czym są urojenia?

W psychopatologii urojenia klasyfikowane są jako zaburzenia treści myślenia. Aby móc mówić o ich występowaniu, spełnione muszą być następujące kryteria:

  • przeświadczenia chorego są zdecydowanie sprzeczne z rzeczywistością,
  • pacjent głęboko wierzy w swoje osądy i wszelkie próby racjonalnego odwiedzenia go od nich nie są możliwe.

Urojenia pojawiać się mogą w przebiegu znacznej liczby jednostek chorobowych. Mogą one towarzyszyć zaburzeniom afektywnym (takimi jak depresja czy choroba afektywna dwubiegunowa) czy też pojawiać się u chorych na schizofrenię. Problem może być związany także z uzależnieniami od substancji psychoaktywnych oraz z organicznymi zaburzeniami psychicznymi (np. z udarem mózgu czy z chorobą Alzheimera).

Zapewne zarówno ze względu na mnogość stanów, w których występować mogą urojenia, jak i w związku z możliwościami ludzkiego myślenia, fałszywe chorobowe osądy mogą dotyczyć ogromnej ilości aspektów. Powodem takiej sytuacji jest to, że część urojeń można łatwo zaklasyfikować jako zaburzenie funkcjonowania psychiki. W przypadku innych lekarz musi się z kolei bacznie zastanowić, czy rzeczywiście są one spowodowane chorobą, czy też może – nawet gdy przekonania pacjenta wydają się dość absurdalne – są one jednak prawdziwe.

Najczęstszy rodzaj urojeń

Za najczęściej spotykane uważane są urojenia prześladowcze. Pacjenci są przekonani, że ktoś ich śledzi lub próbuje im zrobić krzywdę. W przypadku tego rodzaju urojeń chorzy mogą np. odmawiać przyjmowania pokarmów ze względu na strach przed otrzymaniem trucizny w pożywieniu. Psychiatra mający pod opieką pacjenta z urojeniami prześladowczymi musi brać pod uwagę fakt, że również i on sam może znaleźć się w gronie osób podejrzanych o chęć sprawienia choremu krzywdy – wystąpienie takowej sytuacji znacząco utrudnia uzyskanie porozumienia terapeutycznego między chorym a lekarzem.



fot. shutterstock

 

Inne rodzaje urojeń – podział według ich treści

Pacjenci z urojeniami wielkościowymi wyrażają przeświadczenie o swojej wyjątkowości lub posiadaniu znacznych koneksji. Chorzy mogą twierdzić, że są szczególnie istotnymi ludźmi (np. władcami świata). Co ciekawe, część pacjentów próbuje podkreślać swoją wyjątkowość (np. poprzez krzykliwe, wyróżniające ubieranie się), inni z kolei nie odróżniają się wyglądem od przeciętnego człowieka.

Pacjent z urojeniami może twierdzić, że jego zachowaniem lub nawet całym życiem sterują jakieś zewnętrzne siły - sytuacja taka miewa miejsce w przypadku urojeń owładnięcia. Podobnym rodzajem problemu są urojenia nasyłania lub odbierania myśli, kiedy pacjent – odpowiednio – ma poczucie, że myśli w jego głowie pochodzą z jakiegoś zewnętrznego źródła lub gdy chory twierdzi, że jakaś siła usuwa myśli z jego głowy.

O urojeniach odnoszących (ksobnych) mówi się wtedy, kiedy pacjent twierdzi, że świat za bardzo jest na nim skupiony. Chory może na przykład być przekonanym, że wszyscy śmiejący się w jego otoczeniu ludzie szydzą z niego czy też twierdzić, że wszelkie rozmowy obcych osób skupiają się właśnie na nim.

(0)
Reklama
Komentarze