Zaloguj
Reklama

Kiedy mamy do czynienia z chorobą afektywną dwubiegunową?

Kiedy mamy do czynienia z chorobą afektywną dwubiegunową?
Fot. ojoimages
(4)

Wielu pacjentów oraz osoby z ich otoczenia zastanawiają się kiedy mamy do czynienia z chorobą afektywną dwubiegunową?

Nie można samemu stawiać diagnozy, konieczna jest w przypadku podejrzenia tej choroby wizyta u specjalisty (psychiatry).

Chorobę tę (a dokładnie grupę zaburzeń afektywnych) charakteryzują okresy depresji (smutku, braku aktywności fizycznej, zamknięcia w sobie, ucieczki itp.) oraz epizody manii (nadmierna pobudliwość ruchowa, euforii, próby wywierania wpływu na innych itp.) oraz epizody mieszane. Dotyka ona zarówno kobiet jak i mężczyzn, około 35-40 roku życia. Występuje kilka podtypów tej choroby.

Cały czas trwają badania nad przyczyną powstawania tej choroby, choć wiadomo, iż wpływ na to mają czynniki genetyczne, zaburzenia poziomu neuroprzekaźników (serotonina, noradrenalina, adrenalina i inne), niektóre choroby, czynniki środowiskowe oraz psychiczne. Afektywne zaburzenie dwubiegunowe charakteryzują okresy pogorszenia choroby oraz okresy remisji (wyciszenia lub całkowitego ustąpienia objawów).
 
 Diagnoza choroby afektywnej dwubiegunowej


Choroba afektywna dwubiegunowa może zostać rozpoznana przez lekarza specjalistę- psychiatrę a nie członka rodziny czy znajomego pacjenta. Lekarz przeprowadzi dokładny i szczegółowy wywiad z pacjentem oraz członkami jego rodziny.

Chorobę tą rozpoznaje się po wystąpieniu minimum dwóch pewnych dwóch nawrotów choroby (gdzie musi mieć miejsce minimum jeden epizod manii lub mieszany, lub epizody depresji, które rozdzielane są okresami manii lub epizodami mieszanymi).

fot. pantherstock

Zdarza się tak, iż choroba nie zostanie zdiagnozowana szybko lecz wymaga wielu lat obserwacji, co z kolei może prowadzić do niewłaściwego leczenia. Jest to bardzo częste w przypadku łagodnego przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej. Kluczową zatem rolę odgrywa wnikliwa obserwacja i
badanie pacjenta.


Kiedy zgłosić się do psychiatry?


Wielu pacjentów samodzielnie podejmuje decyzję o udaniu się do specjalisty, gdyż widzi, iż ich zachowanie jest dziwne co powoduje, iż niepokoją się. Zdarza się, i tak, że pacjent nie widzi potrzeby wizyty u lekarza pomimo zmian swojego zachowania co jest niepokojące dla otoczenia. Do psychiatry powinno się zgłaszać zawsze w sytuacji gdy występują objawy zaburzeń emocjonalnych, dziwne zmiany nastroju, myśli samobójcze, agresja, nadmierna lękliwość, wycofanie z życia rodzinnego oraz prywatnego i wiele innych.

Pamiętajmy, by nikogo nie zmuszać do wizyty u psychiatry i nie oceniać. Niepokojące i dziwne zachowanie pacjenta jest bowiem wynikiem choroby.


 

(4)
Reklama
Komentarze