Zaloguj
Reklama

Kłamstwo u dzieci

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • H. Muszyński i H. Malewska – „Kłamstwo u dzieci”.
    H. Muszyński – publikacja artykułu pt. „Gdy Jaś kłamie...” – Charaktery – luty 1999.

Adres www źródła:


Kłamstwo u dzieci
Fot. medforum
(0)

Z kłamstwem u dzieci spotykamy się w różnych sytuacjach.

Wielu rodziców nie zdaje sobie sprawy z faktu, że swoim zachowanie wpływa na to, czy dziecko kłamie. Oczywiście 90% rodziców temu zaprzeczy i stwierdzi, iż wychowuje swoje dzieci w prawdzie, uczciwości oraz miłości, a kłamstwo dzieci wynoszą z przedszkola bądź szkoły. Myślenie to jest bardzo błędne!
Kłamstwo definiowane jest jako wypowiedź zawierająca informacje niezgodne z faktem autentycznym (informacje te kłamca chce by zostały wzięte za prawdziwe).
 
Wpływ rodziców na kłamstwa dzieci
 
Ogromny wpływ na to, że dzieci kłamią mają rodzice, choć oczywiście „nie dopuszczają do siebie” takiej myśli. Dzieci obserwują i uważnie słuchają nas od początku swojego życia. Towarzyszą nam w różnych sytuacjach i jeśli okłamujemy kogoś np. przez telefon, że nie ma nas w domu i nie mamy czasu, a w domu jesteśmy bądź mówimy, że ktoś właśnie u nas jest a jesteśmy sami w domu, to nie ulega wątpliwości, iż zaczną zachowywać się podobnie. Człowiek dorosły kłamiąc, nieświadomie „wplątuje i angażuje” w to swoje dziecko, które z czasem zaczyna stosować podobne kłamstwa. Co ważne, dziecko obserwuje i wpaja sobie, że nie zawsze trzeba mówić prawdę i być uczciwym wobec innych, skoro rodzice nie są.
 
Czym jest kłamstwo? Przyczyny i motywacja
 
Dzieci kłamią z różnych powodów, wśród których najczęściej wymienia się: zaniżone poczucie własnej wartości, podniesienie swojej oceny w oczach innych osób, osiągnięcie korzyści społecznej, materialnej czy psychologicznej. W wielu przypadkach dzieci kłamią także po to, by wyegzekwować coś od rodziców bądź innych bliskich. Zdarzają się sytuacje, w których kłamią by rodzice poświęcali im więcej czasu. Interes dziecka kłamiącego jest jego największym celem.


fot. panthermedia

Pierwszym rodzajem kłamstwa, które pojawia się u dzieci jest tzw. kłamstwo pozorne (nazywane nieświadomym) i dotyczy ono bardzo małych dzieci, które nie potrafią odróżnić świata rzeczywistego od fikcyjnego. Wraz z wiekiem i rozwojem dziecka, pojawia się drugi rodzaj kłamstwa, którego celem jest wprowadzenie innej osoby w błąd (tzw. celowe/rzeczywiste wprowadzanie w błąd). Dziecko zaczyna swoje kłamstwa od błahostek tzw. niedomówień a gdy widzi, że przynosi ono skutki zaczyna „szerzyć” swoje kłamstwa. Dotyczą one nie tylko szkoły, nauki, kolegów ale także tego co i gdzie robiło, czy z kim spędzało czas.
Nieodpowiednie podejście rodziców od samego początku (tj. od momentu pojawienia się dziecka na świecie), może w konsekwencji prowadzić do wielu kłamstw ze strony dziecka i licznych nieporozumień.

Zatem zanim zaczniemy oceniać własne dzieci spójrzmy jakimi osobami jesteśmy i czy to nie jest nasza wina. W sytuacji gdy nie radzimy sobie z kłamstwami naszego dziecka warto udać się do specjalisty.     
 

 

(0)
Reklama
Komentarze