Zaloguj
Reklama

Obraz kliniczny zaburzeń schizoafektywnych

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • M. Jarem, Psychiatria, podręcznik dla studentów medycyny.

Kategorie ICD:


Obraz kliniczny zaburzeń schizoafektywnych
Fot. ojoimages
(4)

Schizofrenia to najcięższa choroba psychiczna. Szacuje się, że cierpi na nią 1% populacji.

Z tego wynika, że w naszym kraju choruje ok. 350-400 tysięcy osób.

Do typowych objawów schizofrenii zalicza się:

  • ambiwalencje, czyli współistnienie sprzecznych uczuć,
  • ambisentencja, czyli współistnienie sprzecznych sądów,
  • ambitendencja, czyli współistnienie sprzecznych dążeń.
  • autyzm – zamknięcie się w sobie, odizolowanie od świata i społeczeństwa, skupienie na życiu wewnętrznym.
  • afekt tępy – sztywność emocjonalna, brak okazywania uczuć i odzwierciedlenia przeżyć wewnętrznych. Często mówi się, że chory „oddziela się szybą”, a z obserwacji reakcji emocjonalnych nic nie wynika. Rozpoznanie sztywności emocjonalnej jest trudne i wymaga doświadczenia klinicznego.
  • zaburzenia asocjacji, rozkojarzenie, brak logicznego związku między słowami i zdaniami, mimo iż chory zachowuje pełną świadomość i sprawność intelektualną.

Często myli się objawy zespołów chorobowych występujących u chorych na schizofrenię z objawami samej schizofrenii. Wskazówki dotyczące objawów schizofrenii są przydatne w rozpoznaniu tej choroby. Jednym z podstawowych elementów na które zwraca lekarz jest chłód uczuciowy, trudność w zrozumieniu przeżyć emocjonalnych oraz typowe objawy ambiwalencyjne, ambisentencjalne, ambitendencyjne. Mówi się wtedy, że nie da się wczuć w stan emocjonalny pacjenta, ponieważ żyje on własnym życiem.

 



fot. pantherstock



Rozpoznanie schizofrenii stawia się na podstawie następujących kryteriów diagnostycznych:

  1. Minimum jedno z wymienionych, przy czym utrzymują się przez co najmniej miesiąc:
  • echo myśli, rozgłaśnianie myśli,
  • urojenia owładnięcia,
  • głosy komentujące lub dyskusyjne,
  • utrwalone absurdalne urojenia.
  1. Minimum dwa z wymienionych, utrzymujących się co najmniej miesiąc:
  • utrwalone omamy występujące każdego dnia z towarzyszącymi urojeniami,
  • neologizmy, przerywanie toku myślenia, rozkojarzenie
  • pobudzenie, zastyganie, giętkość woskowa, osłupienie,
  • apatia, zubożenie wypowiedzi, sztywność lub niedostosowanie reakcji emocjonalnych.
  1. wykluczenie epizodu manii,
  2. wykluczenie choroby organicznej mózgu lub zatrucia, uzależnienia od substancji psychoaktywnej lub jej odstawienia.
(4)
Reklama
Komentarze