Zaloguj
Reklama

Olanzapina może być skuteczna w leczeniu zaburzeń osobowości z pogranicza (borderline)

Autor/autorzy opracowania:


(0)

Leczenie osób z zaburzeniami osobowości z pogranicza (borderline) stanowi duży problem kliniczny. Bogenschutz i Nurnberg z University of New Mexico School of Medicine, Albuquergue odnotowują, że w USA nie ma leku zaakceptowanego przez władze państwowe (a konkretnie US Food and Drug Administration, FDA) do leczenia pacjentów z zaburzeniami borderline.

Omówienie artykułu: Bogenschutz M.P., Nurnberg G.: Olanzapine versus placebo in the treatment of borderline personality disorder. J Clin Psychiatry 2004;65:104-109.

psychiatria osobowość z pogranicza (borderline) leczenie

Leczenie osób z zaburzeniami osobowości z pogranicza (borderline) stanowi duży problem kliniczny. Bogenschutz i Nurnberg z University of New Mexico School of Medicine, Albuquergue odnotowują, że w USA nie ma leku zaakceptowanego przez władze państwowe (a konkretnie US Food and Drug Administration, FDA) do leczenia pacjentów z zaburzeniami borderline. Liczne próby leczenia pacjentów z tym zaburzeniem przynosiły dość niejednoznaczne rezultaty. Opublikowane badania kliniczne dotyczyły haloperidolu i tiotyksenu (84% popraw po 12 tygodniach), haloperidolu, placebo i amitryptyliny, trifluoroperazyny, klozpainy, olanzapiny i risperidonu.

Badanie Zanarini i wsp.(J Clin Psychiatry 2001) dotyczące 28 kobiet z zaburzeniami osobowości borderline dostarczyło dowodów na rzecz skuteczności olanzapiny w odniesieniu do wielu zakresów symptomatologii, takich jak wrażliwość interpersonalna,, lek, złość, wrogość i paranoiczność ( natomiast nie uzyskano poprawy w odniesieniu do depresyjności). Autorzy omawianego badania postanowili rozszerzyć dotychczasowe doświadczenia dotyczące stosowania olanzapiny w zaburzeniach osobowości z pogranicza.


Badanie objęło 40 pacjentów ( 25 kobiet i 15 mężczyzn), których diagnozę postawiono przy pomocy kwestionariusza SCID II. Średni wiek badanych wynosił 32,6 ± 10,3 lat. Przed rozpoczęciem badania pacjenci nie otrzymywali innych leków psychotropowych w okresie co najmniej 2 tygodni. W sposób losowy pacjenci zostali przydzieleni do leczenia olanzapiną (dawka 2,5-20 mg) lub placebo w podwójnie ślepej próbie. Leczenie rozpoczynano od 2,5 mg, zwieszając dawkę o 2,5 do 5 mg co 7-10 dni. Stosowanie innych leków w trakcie badania było niedozwolone. Ocenę stanu psychicznego przeprowadzano przed leczeniem oraz po 2, 4, 8 i 12 tygodniach. Podstawowe narzędzie oceny stanowił całkowity wynik 9 kryteriów zaburzeń borderline z DSM-IV. Ponieważ były one oceniane na skali typu Likerta od 1 do 7 ocena była analogiczna jak w skali CGI (Clinical Global Impression). Autorzy nazwali więc swoje narzędzie skalą Klinicznej Ogólnej Oceny Zmodyfikowanej dla Zaburzeń Osobowości Borderline (CGI-BPD). Do oceny użyto także innych skal oceniających agresje, złość, drażliwość, depresyjność i lęk, używanie substancji psychoaktywnych i alkoholu oraz skal oceniających działania niepożądane w trakcie leczenia.
35 pacjentów było leczonych co najmniej 2 tygodnie, a 23 pacjentów ukończyło cały 12- tygodniowy okres badania.

Autorzy stwierdzili, że olanzapina jest bardziej skuteczna niż placebo w leczeniu zaburzeń osobowości z pogranicza (borderline) (p=0.05). W ocenie przy pomocy CGI-BPD różnica ta stawała się widoczna po 4 tygodniach leczenia i trwała aż do końca badania. W odniesieniu do innych stosowanych skal stwierdzono różnice istotne statystycznie po 8 tygodniach, ale nie potwierdzono ich w całym okresie badania. Efekt leczenia był wyraźniejszy po 8 tygodniach niż po 12. Związane to było z większą poprawa w grupie placebo i niewielkim pogorszeniem w niektórych przypadkach leczonych olanzpainą w ostatnim okresie badania. Autorzy uważają, że może być to związane między innymi z subiektywnością interpretacji swoich doświadczeń charakterystyczna dla pacjentów z zaburzeniami z pogranicza. Zastanawiają się także nad tym, czy leki takie jak olanzapina nie mają większego zastosowania do krótkoterminowego leczenia pacjentów z zaburzeniami borderline oraz nad tym jaki w ogóle powinien być czas leczenia tej grupy pacjentów. Inną podnoszoną kwestią jest pytanie, czy lekkie pogorszenie pomiędzy 8 a 12 tygodniem mogło być związane z przewidywaniem przez pacjentów zakończenia próby klinicznej. Używanie alkoholu i narkotyków w całej grupie było niewielkie w związku z konstrukcja kryteriów włączających do badania. Końcowa dawka olanzapiny wynosiła średnio 6,9 mg. Wzrost masy ciała był wyraźnie większy i różnica ta była istotna statystycznie w grupie otrzymującej olanzapinę.

lek. Sławomir Murawiec
Centrum Zdrowia Psychicznego
Ul. Modzelewskiego 27
02-679 Warszawa
www.centrum-psych.com.pl

(0)
Reklama
Komentarze