Zaloguj
Reklama

Pacjent z zaburzeniem lub chorobą psychiczną może funkcjonować tak, jak każdy inny człowiek

Pacjent z zaburzeniem lub chorobą psychiczną może funkcjonować tak, jak każdy inny człowiek
Fot. Shutterstock
(5)

Pacjent z zaburzeniem lub chorobą psychiczną – w mniemaniu wielu ludzi – to osoba, która nie ma szans na założenie rodziny czy dobre funkcjonowanie w społeczeństwie. Taki pogląd to jednak zwyczajnie mit – ani zaburzenia, ani nawet i choroby psychiczne wcale nie sprawiają, że obarczony nimi człowiek znajduje się na straconej pozycji życiowej. Można powiedzieć nawet więcej – tak naprawdę wielu z nas nie zdaje sobie w ogóle sprawy z tego, że bliskie nam osoby, które na co dzień wydają się całkowicie zdrowe, zmagają się z którąś z wyodrębnianych w obrębie psychiatrii jednostek.

Reklama

„Psychol”, „szajbus”, „wariat” – wymienione stanowią przykłady delikatniejszych określeń, które kierowane są do osób, o których wiadomo, że zmagają się one z jakimś psychiatrycznym problemem. Pomimo narastającej świadomości nadal – niestety – choroby i zaburzenia psychiczne są traktowane jako swoiste tabu czy coś, co stawia człowieku na uboczu od pozostałych, pozbawionych takich problemów, ludzi.

Wspomniane wyżej opinie są zdecydowanie krzywdzące, ale i niesprawiedliwe – prawda jest bowiem taka, że problemy psychiatryczne mogą pojawić się dosłownie u każdego. Nie bez powodu na całym świecie, w tym również i w Polsce, co jakiś czas zwraca się uwagę na to, jak ważny jest właściwy rozwój psychiatrii. Potrzeba taka bierze się stąd, że rozpowszechnienie zaburzeń psychicznych – na co ma wpływ wiele czynników, z którymi stykamy się na co dzień – systematycznie narasta.

Zaburzenia psychiczne mogą rozwinąć się u każdej osoby – dlaczego?

Stygmatyzacja osób, u których rozwinęły się jakieś zaburzenia psychiczne, jest zdecydowanie niesłuszna – tak naprawdę nikt nie jest winny temu, że taki problem pojawił się u niego. Dodać należy tutaj również i to, że w swoim życiu każdy z nas styka się z sytuacjami, które osoba z bardziej odporną psychiką lepiej lub gorzej zniesie, a dla kogoś, kto jest bardziej wrażliwy lub kto ma mniejsze oparcie w swoim otoczeniu, będą one na tyle ciężkimi zdarzeniami, że doprowadzą u niego do zaburzeń psychicznych. Aby nie było tak enigmatycznie, wystarczy podać kilka przykładów – ciężkimi sytuacjami mogą być m.in. zmiana miejsca zamieszkania, zmiana szkoły czy wyjazd bardzo bliskiej osoby lub śmierć kogoś z rodziny. Tego rodzaju, a także i inne jeszcze wydarzenia, mogą skutkować m.in. zaburzeniami adaptacyjnymi, jak i epizodem depresyjnym czy zaburzeniami lękowymi.

Doświadczać zaburzeń psychicznych można w każdym wieku – występują one u młodych dorosłych, u osób starszych, jak i nawet u dzieci. Nierzadko spotkać się można zdziwieniem, no bo jak to możliwe, żeby dziecko cierpiało na depresję czy schizofrenię? Otóż jak najbardziej jest to prawdopodobne, co gorsza – rozpowszechnienie zaburzeń i chorób psychicznych w populacji dzieci i młodzież stale się zwiększa, co – przy niedostatecznym poziomie opieki psychiatrycznej dla najmłodszych w naszych kraju – jeszcze bardziej podkreśla rolę społeczeństwa i istotność tego, aby nie stygmatyzowało ono osób zmagających się z zaburzeniami psychicznymi.

Zapewne każdy z nas zna kogoś, kto zmaga się z zaburzeniami psychicznymi

Zazwyczaj miewamy tendencję do krytykowania czy unikania tego, co jest nam całkowicie obce – tak bywa często również i w przypadku zaburzeń oraz chorób psychicznych. Nierzadko zresztą można zetknąć można się z trudnościami najbliższych pacjentów, u których rozpoznano takie jednostki – chociażby rodzice dziecka, które trafia do szpitala psychiatrycznego, po pierwsze zastanawiają się, jak to w ogóle możliwe, że ich pociecha zmaga się z takimi problemami, po drugie mają oni wiele wątpliwości dotyczących tego, jak w ogóle rozmawiać z dzieckiem o jego trudnościach. Nie zawsze udaje się znaleźć przyczynę zaburzeń psychicznych – obwinianie się jest raczej bezzasadne, bo tak naprawdę, jak już zaznaczono wcześniej, wywoływać te problemy mogą sytuacje, które są w życiu każdego z nas. Jak natomiast rozmawiać z osobą, która ma zaburzenia psychiczne? Przede wszystkim – po prostu rozmawiać. To, że ktoś ma np. depresję nie oznacza, że trzeba mu mówić wyłącznie o dobrych rzeczach, a wszelkie złe – np. trudności w pracy czy swoje własne złe samopoczucie – ukrywać. Takiej osobie tego rodzaju postępowanie wcale nie pomoże, a wręcz przeciwnie, może jej zaszkodzić. Pacjent z depresją może wtedy chociażby poczuć się izolowany od życia rodzinnego, co może odebrać jako przejaw tego, że jest on beznadziejny i że nawet nie sposób mu mówić o trudnościach, z którymi styka się każda rodzina. Owszem, ważna jest delikatność w rozmowach, ale nigdy nie nadmierna.

fot. panthermedia

Skorzystać z pomocy specjalistów od ochrony zdrowia psychicznego może… każdy

Wizyta u psychiatry czy psychologa bywa nierzadko powodem zawstydzenia – zdarza się, że osoby, które próbują zapisać się na taką wizytę, starają się zrobić to tak, aby nikt się o tym nie dowiedział. Tak naprawdę jednak… nie ma się czego wstydzić. Do wymienionych specjalistów trafiają przeróżni ludzi, co jednak ciekawe, korzystają z ich usług czasami również i… osoby, które same trudnią się pomocą innym z ich psychiatrycznymi trudnościami. Duża grupa zarówno psychologów, jak i psychiatrów sama korzysta z psychoterapii – umożliwia im ona poradzenie sobie z trudnościami, z którymi stykają się w warunkach zawodowych, jak i ze swoimi osobistymi problemami. Z kogo więc brać przykład, jak nie właśnie od osób, które same zajmują się pomaganiem pacjentom z zaburzeniami psychicznymi?

Piśmiennictwo

Kategorie ICD:


Reklama
(5)
Komentarze