Zaloguj
Reklama

Problemy psychologiczne w walce z cukrzycą

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • Andrzej Kokoszka „Diagnoza i postępowanie psychoterapeutyczne w cukrzycy: Zestaw Psychodiabetologiczny”

Adres www źródła:

Kategorie ICD:

Kategorie ATC:


Problemy psychologiczne w walce z cukrzycą
Fot. ojoimages
(4)

Zdiagnozowanie choroby przewlekłej wiąże się dla pacjenta z poczuciem lęku, niepokoju oraz ogromnego stresu. Nie inaczej jest w przypadku cukrzycy, uznanej przez WHO za jedną z najgroźniejszych chorób cywilizacyjnych. Liczba chorych rośnie bardzo szybko, stąd tak istotne jest odpowiednie wsparcie w walce z chorobą.

Cukrzyca należy do grupy chorób, w których kluczowe znaczenie ma postępowanie chorego. Przestrzeganie zaleceń lekarskich w tym przypadku oznacza nie tylko przyjmowanie leków, ale również – a może przede wszystkim – samodzielne kontrolowanie poziomu cukru, odpowiednią dietę, wysiłek fizyczny, zabiegi pielęgnacyjne.

Przekłada to odpowiedzialność za przebieg choroby w dużej mierze na pacjenta, co często powoduje odczuwanie przewlekłego stresu. Jak pokazują wyniki badań, zaledwie 30% pacjentów w Polsce jest zadowolonych z poziomu samokontroli choroby, a aż 72% z nich nieustannie obawia się pogorszenia stanu własnego zdrowia.


Tymczasem konsekwencje nieprzestrzegania zaleceń nie są dla pacjenta odczuwane w postaci pojawienia się dodatkowych objawów bólu czy dyskomfortu. Brak wysiłku fizycznego zaowocuje po dłuższym czasie, podobnie jak brak odpowiednich zabiegów pielęgnacyjnych czy rezygnowanie z diety. Pacjent nie ma więc nad sobą wizji bezpośredniej „kary”, co dla niektórych osób może być demotywujące w przebiegu leczenia.


Stąd tak istotna jest odpowiednia edukacja pacjentów oraz wzmacnianie ich poczucia wpływu na przebieg choroby (empowerment). Tymczasem jak pokazują badania najczęściej stosowaną przez lekarzy strategią jest straszenie pacjentów – w Polsce wskaźnik ten sięga aż 86%.

Dla wielu pacjentów może to przynosić efekt odwrotny do zamierzonego i stać się być dodatkowym źródłem stresu.
Przydatne w procesie prowadzenia terapii jest wykonanie diagnozy sposobu radzenia sobie pacjenta ze stresem. Pozwala to na dostosowanie przebiegu leczenia do potrzeb i możliwości pacjenta, a także na zawiązaniu swoistego „sojuszu terapeutycznego” w walce z chorobą.  


Style radzenia sobie ze stresem przedstawione zostaną w kolejnej części artykułu.
 

(4)
Reklama
Komentarze