Zaloguj
Reklama

Psychiatria w trakcie stażu podyplomowego

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • Psychiatria On-Line

Adres www źródła:


(0)
Zalecenia dotyczące stażu podyplomowego lekarzy z zakresu psychiatriidotyczące stażu podyplomowego lekarzy z zakresu psychiatrii
Wg Rozporządzenia Ministra Zdrowia w sprawie stażu podyplomowego lekarza, lekarza stomatologa:
- Dz. Ust. RP nr 54 z 21 czerwca 1999, poz. 571
- poprawka: Dz. Ust. RP nr 81 z 29 września 2000, poz. 918

Staże cząstkowe:
- Interna – 12 tyg.
- Pediatria z neonatologią – 8 tyg. + poradnia 1 tydz.
- Chirurgia 8 tyg.
- Położnictwo i ginekologia - 8 tyg.
- Intensywna terapia i medycyna ratunkowa 6 tyg.
- Medycyna rodzinna – 6 tyg.
- Psychiatria – 4 tyg. (wcześniej 6 tyg.)

Obowiązki:
- Dyżury – 2/tyg = 8/mies
- 4 dyżur na OIOM – 8 w pogotowiu

Staże cząstkowe kończą się kolokwium, a oprócz tego obowiązuje sprawdzian z transfuzjologii, diagnozowania AIDS, orzecznictwa lekarskiego, bioetyki i prawa medycznego



Staż w zakresie psychiatrii trwa 4 tygodni (tu poprawka z dnia 29 września 2000) i może odbywać się w oddziałach szpitala psychiatrycznego, oddziale psychiatrycznym przy szpitalu ogólnym oraz poradni psychiatrycznej. Celowe jest, by staż nie przebiegał wyłącznie w poradni, lecz łączył gromadzenie doświadczeń zawodowych zarówno w warunkach ambulatoryjnych, jak i szpitalnych. W zależności od warunków, stażowanie w poradni i w szpitalu może następować kolejno (najpierw tu potem tam) po sobie lub toczyć się jednocześnie (np. rano szpital, potem poradnia).

Celem stażu jest poznanie, utrwalenie i przyswojenie praktycznych umiejętności rozpoznawania i postępowania w stanach związanych z zaburzeniami psychicznymi". Oznacza to, że celem stażu nie jest uczenie psychiatrii od podstaw, lecz zdobycie praktycznych doświadczeń, które wiedzę nabytą w okresie studiów uczynią dojrzalszą i praktyczną.
Zarys programu zawarty w rozporządzeniu w istocie określa cały obszar wiedzy i umiejętności lekarza, który powinien być mu znany i przyswojony w momencie rozpoczynania samodzielnej pracy zawodowej. Obejmuje on więc znacznie więcej niż można doświadczyć w okresie 6 tygodni praktycznego stażowania.

Rozpoznawanie
(ocenę przyczyn, ryzyka), wybór postępowania i leczenie naglących zaburzeń psychicznych:
- zachowania samobójcze
- zachowania agresywne
- ostre zaburzenia psychotyczne
- zespół paniki lękowej
- naglące powikłania psychofarmakoterapii

Opanowanie umiejętności
- oceny stanu psychicznego z uwzględnieniem specyfiki wieku rozwojowego i starczego
- oceny czynników somatycznych wpływających na stan psychiczny chorego
- oceny czynników osobowościowych i środowiskowych wpływających na stan somatyczny chorego
- wyboru sposobu postępowania w sytuacjach braku zgody pacjenta na leczenie zaburzeń psychicznych
- prowadzenia interwencji kryzysowej
- psychoterapii podtrzymującej

Rozpoznawanie i prowadzenia leczenia nie utrwalonych zaburzeń psychicznych najczęściej występujących w podstawowej opiece zdrowotnej
- zaburzenia związane z używaniem alkoholu lub innych substancji uzależniających
- zespoły depresyjne
- zespoły lękowe (fobie, lęk napadowy, lęk uogólniony)
- reakcje na stres i reakcje adaptacyjne
- zaburzenia dysocjacyjne
- niewyjaśnione skargi somatyczne
- zaburzenia snu
- dysfunkcje seksualne
- zaburzenia odżywiania

Zasady rehabilitacji utrwalonych zaburzeń psychicznych i umiejętność jej organizowania w środowisku rodzinnym i lokalnym
- zespoły otępienne
- upośledzenie umysłowe

Zasady współpracy lekarza podstawowej opieki zdrowotnej w specjalistycznym leczeniu i rehabilitacji głębszych lub przewlekłych zaburzeń psychicznych
- przewlekle psychozy
- choroby afektywne
- uzależnienia od alkoholu i substancji psychoaktywnych
- utrwalone zespoły lękowe, dysocjacyjne, natręctw i niewyjaśnionych skarg somatycznych

Zasady i kryteria korzystania z dostępnych form leczenia, rehabilitacji, oparcia społecznego i pomocy środowiskowej dla osób z zaburzeniami psychicznymi.
Dobrze jednak, by w tym czasie stażysta odświeżył swa wiedzę i wykazał to w czasie końcowego kolokwium.

Przewodnikiem w tych doświadczeniach zawodowych jest opiekun, który bierze na siebie radość i odpowiedzialność wprowadzania młodszych koleżanek i kolegów w zagadnienia praktyki zawodu lekarza. Należy tak dobierać opiekunów, by nie narażać stażysty na skutki braku zainteresowania, niechęci czy niezrozumienia swych zadań u opiekuna. Minimum przygotowania zawodowego wymaganego do opieki nad stażysta stanowi pierwszy stopień specjalizacji z psychiatrii, psychiatrii dziecięcej.

Staż kończy kolokwium u ordynatora oddziału

Szczegółowy plan zajęć w czasie stażu należy dostosować do lokalnych możliwości oraz ewentualnie indywidualnych zainteresowań stażysty, np. związanych z jego przyszła specjalizacja czy kierunkiem pracy. Będzie on się nieco różnił w szpitalach psychiatrycznych i w oddziałach psychiatrycznych przy szpitalach ogólnych . Poniżej zestawiono ramowe propozycje takiego planu zajęć.

Tabele - w budowie











Ten ramowy program można, w przypadku jednoczesnego stażowania w danej placówce większej liczby osób, uzupełnić seminariami, demonstracjami kazuistycznymi itp., stosownie do lokalnych tradycji klinicznych.

Literatura zalecana

1. Aleksandrowicz J.: Zaburzenia nerwicowe. PZWL. Warszawa 1998
2. Aleksandrowicz J.: Psychoterapia medyczna. PZWL. Warszawa 1998
3. Bilikiewicz A. i in. (red.): Psychiatria dla studentów medycyny. PZWL, Warszawa 19
4. ICD-10. Zaburzenia psychiczne w praktyce podstawowej opieki zdrowotnej. Wskazówki pomocne w rozpoznawaniu i leczeniu. IPiN, Warszawa 1999.
5. Kokoszka A. Golec S.: Postępowanie w stanach naglących w psychiatrii. PZWL, Warszawa
6. Pużyński S.: Depresje i zaburzenia afektywne, PZWL, Warszawa 1996.
7. Ustawa z dnia 19 sierpnia 1994 c o ochronie zdrowia psychicznego Dz. Ust. nr 111 z 20 października 1994, poz. 535.
8. Wciórka J. : Psychiatria praktyczna dla lekarza rodzinnego. IPiN. Warszawa 1992
(0)
Reklama
Komentarze