Zaloguj
Reklama

Schizofrenia – backgrounder o chorobie

Autor/autorzy opracowania:

Kategorie ICD:


Schizofrenia – backgrounder o chorobie
Fot. ojoimages
(5)

Schizofrenia to choroba psychiczna o przewlekłym i specyficznym przebiegu, indywidualnym dla każdego człowieka. Można wyróżnić grupę zaburzeń w funkcjonowaniu mózgu, o podobnych mechanizmach powstawania, które w potocznym języku łączone są pod wspólną nazwą schizofrenia.

Schizofrenia występuje dość często – szacunkowo choruje jedna na sto osób. W Polsce przybliżona liczba chorych wynosi ok. 300 000, dla populacji powyżej 18. roku życia. Rocznie rozpoznaje się ok. 15 000 nowych zachorowań. Istnieje też tak zwana schizofrenia ukryta – część chorych nigdy nie zgłasza się do lekarza i nie ma postawionego rozpoznania ani właściwego leczenia. Wiek zachorowania przypada najczęściej na okres wczesnej dorosłości, między 15. a 35. rokiem życia, dlatego uważa się, że schizofrenia jest chorobą ludzi młodych. Jednakowo często chorują kobiety i mężczyźni, ale przebieg choroby u kobiet jest łagodniejszy.

Doświadczenie pokazuje, że częściej dochodzi u nich do remisji, a w przypadku leczenia szpitalnego pobyt w szpitali jest krótszy. Przyczyny większości zaburzeń psychicznych nie są w pełni poznane. Psychoza jest chorobą o niejednoznacznym i indywidualnym przebiegu. Większość zaburzeń psychicznych nie jest uwarunkowana ani wyłącznie genetycznie, ani wyłącznie środowiskowo. Schizofrenia powstaje w wyniku złożonych interakcji między wieloma czynnikami. Nie jest chorobą dziedziczną, ale obecność choroby psychicznej w rodzinie może zwiększać prawdopodobieństwo zachorowania któregoś z jej członków w przyszłości.

To, co odróżnia schizofrenię od zaburzeń nerwicowych, to występowanie urojeniowych przekonań oraz brak krytycyzmu wobec nich, brak dystansu wobec własnej choroby (osoba chora zaprzecza swojej chorobie), destruktywny wpływ na funkcjonowanie społeczne oraz brak poczucia integralnej całości w myślach, uczuciach i działaniach. Może brakować spójności między myśleniem i odczuwaniem, a sferą motywacyjną. W schizofrenii mamy do czynienia z jedną osobowością (a nie z kilkoma), która ulega dezintegracji. Błędne rozumienie rzeczywistości jest złożonym procesem psychicznym mającym swe podłoże prawdopodobnie w zaburzeniach biochemicznych mózgu.

Typowymi objawami schizofrenii są:

• objawy pozytywne (wytwórcze) - to zjawiska i wrażenia dodatkowo wytwarzane przez umysł osoby chorej,

• objawy negatywne (deficytowe) - to funkcje i wrażenia deficytowe, które zubożają psychikę i zachowanie w związku z chorobą,

• zaburzenia procesów poznawczych. Osoby z zaburzeniami schizofrenicznymi mają również zazwyczaj obniżony nastrój – ogarnia ich głęboki smutek i depresja. Objawom bardzo często towarzyszy niepokój, lęk, bezsenność czy napięcie psychiczne. Objawy schizofrenii mogą występować z różnorodnym nasileniem w różnych odstępach czasu – mogą mieć charakter stały lub epizodyczny.

Faza ostra choroby (okres nasilenia objawów) przeplata się z fazą remisji (okres ustąpienia objawów). Może też występować niepełna remisja, wówczas mniej nasilone objawy pozwalają pacjentowi na w miarę normalne funkcjonowanie.

(5)
Reklama
Komentarze