Zaloguj
Reklama

Seksoholizm

Seksoholizm
Fot. medforum
(4)

Seksoholizm (erotomania czy hiperseksualizm) to dość powszechnie używane stwierdzenie. Problem ten zaliczany jest do zaburzeń libido i polega na wzmożonym popędzie seksualnym. Przejawem seksoholizmu jest potrzeba różnorodności seksualnej oraz zwiększonej ich częstości.

Czym jest seksoholizm?

Nadmierne zainteresowanie tematyką erotyczną, nazywane jest także hiperfilią, hiperlibidemią oraz hiperseksualnością. Warto zwrócić uwagę na zjawisko erotomanii, gdyż występuje ono zarówno u kobiet (wtedy mówimy o nimfomanii) oraz u mężczyzn (inaczej satyryzm). Według klasyfikacji ICD-10 obydwa te stany zaliczane są do dysfunkcji seksualnych. Zaburzenie to nie jest spowodowane chorobą bądź zaburzeniem organicznym. Dla wielu pacjentów potrzeba seksualna jest tak ważna, że stanowi najważniejszy sens życia. W 80% przypadków seksoholizm dotyka mężczyzn, pozostałą część stanowią kobiety.

Seksoholizm może mieć charakter:

  • trwały (mamy tutaj do czynienia z bardzo częstymi zmianami partnerów, bardzo dużą aktywnością seksualną, częstym oglądaniem stron erotycznych)
  • nawracający (pojawia się w różnych okresach życia, dominują tutaj nieświadome cechy seksualne).

W sytuacji, gdy sposób zaspokajania potrzeb seksualnych osoby bliskiej zaczyna budzić niepokój, powinniśmy zwrócić się z tym do specjalisty seksuologa bądź psychologa (ze specjalnym przygotowaniem). Wiele osób ukrywa swój problem, inne w momencie, gdy sobie z nim nie radzą same szukają pomocy i wsparcia u bliskich oraz specjalistów.

Osoby dotknięte seksualizmem bardzo często wykazują takie cechy jak: nieśmiałość, poczucie niższości, problem w kontaktach z innymi osobami czy niewiara we własne możliwości seksualne. Podniecenie seksualne prowadzi do wydzielania opioidów. Wpływają one na tzw. układ nagrody w naszym mózgu. Działają zatem na mózg bardzo podobnie jak np. narkotyki i mogą prowadzić do uzależnienia. Badania naukowe pokazują, że seksoholizm występuje także u osób, które mają uszkodzone płaty czołowe mózgu oraz ciała migdałowate.

Diagnoza i leczenie seksoholizmu

Diagnoza seksoholizmu związana jest z koniecznością przeprowadzenia bardzo szczegółowego wywiadu z pacjentem i jego bliskimi. Najlepiej umówić się w tym celu do specjalisty. Według klasyfikacji ICD-10 w celu pozytywnego rozpoznania seksualizmu konieczne jest stwierdzenie trzech objawów z listy ustalonej przez specjalistów. Leczenie w wielu przypadkach jest długotrwałe i wymaga zaangażowania samego pacjenta, jego bliskich oraz uczęszczania na psychoterapię. Zajęcia mogą odbywać się indywidualnie bądź grupowo.

(4)
Reklama
Komentarze