Zaloguj
Reklama

Seksualność w różnych kulturach świata

Autorzy: lek. Agata Leśnicka
Seksualność w różnych kulturach świata
Fot. medforum
(5)

Seksualność człowieka ma wiele wymiarów, w tym także kulturowy. Ponieważ prawo do realizowania swojego potencjału seksualnego jest jednym z podstawowych praw człowieka istotne wydaje się przyjrzenie jak na pewne kwestie związane z seksualnością, takie jak masturbacja, zachowania homoseksualne, seks przedmałżeński czy nagość wpływają kultura czy religia. Artykuł stanowi podsumowanie dotychczas zgromadzonych danych na temat związku tych dwóch kwestii.

Reklama

Podejście do homoseksualności

Podejście przedstawicieli trzech głównych religii świata do homoseksualizmu jest jednoznacznie negatywne. Nadmienić znaczy, że chodzi głównie o homoseksualizm męski. Katolicyzm postrzega homoseksualizm jako akt wewnętrznie nieuporządkowany i zachęca do abstynencji.
Według judaistycznej Tory seks między mężczyznami jest aktem obrzydliwym. Nie wyjaśniono dlaczego pisma nie odnosiły się do seksu między kobietami, jednak większość współczesnych kapłanów obu tych religii potępia i takie praktyki. To z tego światopoglądu wynika ruch „leczenia” z homoseksualizmu, choć seksuolodzy nie znajdują podstaw naukowych zasadności tego rodzaju postępowania i podkreślają, że orientacji seksualnej nie da się zmienić.
Zgodnie z powszechną wiedzą homoseksualizm jest także zabroniony przez interpretacje Koranu, a w Sudanie czy Arabii Saudyjskiej skazani za homoseksualizm są karani śmiercią. Co ciekawe mężczyzna będący stroną aktywną (penetrującą) podczas stosunku seksualnego z drugim mężczyzną nie jest postrzegany jako gej, a tego rodzaju seksualny animusz wręcz przydaje mu męskości. Z podobną interpretacją można się spotkać w kulturach latynoamerykańskich. Wiele muzułmańskich krajów (np. Egipt) jest miejscem docelowym seksturystyki dla homoseksualistów z Europy, a podejmowanie z nimi stosunków seksualnych przez lokalnych mężczyzn może być nawet rozumiane jako akt symbolicznej zemsty na imperialnym agresorze i podwyższać samoocenę.

Antykoncepcja

Choć Europa znajduje się pod dominującym wpływem religii chrześcijańskiej, która zabrania stosowania antykoncepcji, to w praktyce przyjęte jest dość luźne podejście do tego zakazu. Obowiązująca w większości krajów na tym kontynencie edukacja seksualna obejmuje omówienie metod antykoncepcji, a istniejące dane naukowe wskazują na znaczną powszechność zarówno seksu przedmałżeńskiego jak i stosowania metod zapobiegania zajściu w ciążę.
Choć i wśród tych metod można zaobserwować w Europie pewną specyfikę jak na przykład dość popularny w Polsce stosunek przerywany, który nie ma udowodnionej skuteczności i nie jest metodą zalecaną, czy odmawianie przez część polskich ginekologów przepisywania pigułek antykoncepcyjnych z powołaniem się na klauzulę sumienia. Skoro na rodzimym kontynencie panuje tak duża różnorodność, to nic dziwnego że jeszcze większe różnice zauważymy w sąsiedniej Afryce, gdzie używanie prezerwatyw jest kwestią o życiowym znaczeniu wobec panującej tam epidemii zakażeń HIV.
Mimo tego że prezerwatywa skutecznie zabezpiecza przeciw rozprzestrzenianiu się tego wirusa, Afryka subsaharyjska to region, w którym prezerwatyw używa się bardzo rzadko. Oprócz takich potencjalnych przyczyn jak bieda czy brak edukacji, ten trend wynika także z uwarunkowań kulturowych. W Afryce pozycja mężczyzny jest tak wysoka, że jego partnerka nie może proponować mu metody antykoncepcji. Ponadto jest to kultura wysoko ceniąca męską płodność i zdolność do ejakulacji, cechująca się przekonaniem, że abstynencja seksualna pogarsza zdrowie mężczyzny. Nie brakuje także wiary w to, że prezerwatywy mogą sprzyjać zakażeniu HIV, gdyż jest to element spisku produkujących je białych ludzi czy też że zakażenie to i tak zależy od decyzji Boga (a zatem nie ma znaczenia stosowanie zabezpieczenia). Wszystko są to czynniki ograniczające popularność tej metody antykoncepcji.



fot. shutterstock

Dhat i koro

Choć ICD-10 jest międzynarodową klasyfikacją chorób, to wyróżnia ona także zaburzenia specyficzne kulturowo. W zakresie zaburzeń seksualnych są to choroby o nazwie dhat oraz koro spotykane w Indiach i Chinach.
Mimo podkreślania ich specyfiki kulturowej, zdarzają się pojedyncze przypadki zapadających na nie Europejczyków. Dhat polega na występującym u mężczyzn i kobiet lęku przed utratą nasienia. Chorująca osoba jest przekonana, że traci nasienie z moczem, a przyczyn upatruje w nadmiernej masturbacji, nadmiarze seksu, chorobach układu moczowego czy złej diecie. Tradycyjne leczenie obejmuje stosowanie ziół.
Z kolei koro to ostra obawa, że narządy płciowe są wciągane do środka ciała. Cierpiący na koro mężczyźni są przekonani że ich penis się skraca i jest wciągany do wnętrza brzucha. Są zaabsorbowani mierzeniem długości penisa, starają się zapobiegać jego kurczeniu przewieszając na narządzie odważniki. Chorujące kobiety są przeświadczone, że wchłonięte zostaną ich piersi czy wargi sromowe. Początek choroby zwykle jest nagły, a leczenie obejmuje stosowanie ziół, masaży czy fellatio.

Podsumowanie

Różnice kulturowe w podejściu do seksualności człowieka to nie tylko temat ciekawych anegdotek, ale i realny czynnik odpowiadający za jakość życia seksualnego czy poczucie szczęścia osoby żyjącej w danej społeczności. Dobrze opracowane dane naukowe na temat zdrowia seksualnego, normy stosowane w seksuologii czy zalecenia ekspertów osadzone są w zachodnioeuropejskim kręgu kulturowym. Może to rodzić nieporozumienia, czy ryzyko gorszej współpracy pacjenta z innej kultury z lekarzem postępującym według standardów europejskich. "
Przedstawione w tekście różnice są jaskrawo widoczne w dobie emigracji i globalizacji, które sprzyjają kontaktom ludzi wywodzących się z różnych kultur i nieporozumieniom w rodzinach tworzonych przez tak różniącą się diadę. Wrażliwość i poszerzenie wiedzy na temat wpływu różnych kultur na seksualność człowieka z pewnością przyczyna się do zmniejszania napięć na tej linii.

Piśmiennictwo

Źródło tekstu:

  • Klasyfikacja zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania w ICD-10. Badawcze kryteria diagnostyczne. Kraków, Warszawa 1998: Vesalius, 155-156.
    Maticka-Tyndale E. „Condoms in sub-Saharan Africa”. Sexual Health 2012; 9: 59–72.
    Lew-Starowicz Z. „Seks w kulturach świata”. Wrocław 1988: Zakład Narodowy im. Ossolińskich.
    Hellsten S.K. „Rationalising circumcision: from tradition to fashion, from public health to individual freedom—critical notes on cultural persistence of the practice of genital mutilation”. J Med Ethics 2004; 30: 248-253.
    Bancroft J. „Seksualność człowieka”. Wrocław 2011: Elsevier Urban& Partner, 183-248.
    Kligerman N. "Homosexuality in Islam: A Difficult Paradox". Macalester Islam Journal 2007: Vol. 2: Iss. 3, Article 8.

Adres www źródła:

Kategorie ICD:

Kategorie ATC:


Reklama
(5)
Komentarze