Zaloguj
Reklama

Szał

Autor/autorzy opracowania:

Recenzenci:

  • dr hab. n. med. Irena Krupka-Matuszczyk

Źródło tekstu:

  • Psychiatria On-line

Adres www źródła:


Szał
Fot. medforum
(1)

Wielokrotnie używamy słowa szaleństwo. Myśląc o człowieku szalonym mamy często na myśli chorobę psychiczną typu schizofrenii. W rzeczywistości szaleństwo to przeciwieństo depresji!

Szał czyli mania jest stanem skrajnego podwyższenia nastroju. W łagodniejszych stanach - tzw. hipomanii, człowiek na pierwszy rzut oka może wydawać się nie odbiegać od normy, tryska optymizmem i dobrym humorem, jest duszą towarzystwa a jego energia i pomysłowość wydaje się być niewyczerpywalna.

Kiedy rozpoznajemy hipomanię i manię?

Podwyższenie nastroju lub drażliwość powinno się oceniać względem stanu normy dla danego człowieka. Stan ten może tworzyć bardzo różną kombinacją następujących objawów:

  • zwiększona aktywność ruchowa lub niepokój,
  • zwiększona szybkość myślenia, wielomówność,
  • trudności w koncentracji uwagi,
  • skracanie dystansu i łatwość w nawiązywaniu przypadkowych znajomości,
  • zwiększona rozmowność,
  • nieprzemyślane zakupy, inwestycje lub posunięcia w interesach,
  • nadmierna aktywność seksualna,
  • zmniejszona potrzeba snu,
  • zwiększone poczucie własnej wartości i pewność siebie.

Główna różnica między hipomanią i manią polega na długości trwania objawów i ich intensywności. Za znamienne dla manii przyjmuje się występowanie objawów dłużej niż 1 tydzień. W skrajnych przypadkach pacjenci w podnieceniu maniakalnym biegają, krzyczą, śpiewają, wypowiedzi ich są niespójne, mogą być agresywni, nie potrzebują jedzenia ani snu. Stan ten nazywamy manią na szczycie lub gniewliwą.

Czy mania powinna być leczona?

Zwykle mania jest elementem większej choroby zwanej dwubiegunowymi zaburzeniami afektywnymi. Zarówno hipomania jak i mania zaburzają życie człowieka, jego relacje z innymi ludźmi, aktywność zawodową lub obowiązki szkolne. Człowiek w tych stanach nie jest w pełni świadomy, że dzieje się z nim coś złego. Wystąpienie manii lub hipomanii zapowiada zwykle następną fazę choroby – depresję. Z tych powodów zaburzenia te powinny być leczone. Przy ich podejrzeniu należy zwrócić się o pomoc do lekarza psychiatry.

Czy istnieją zdrowi „maniacy”?

Pewne osoby mogą przypominać chorych w manii lub w hipomanii. Są to ludzie wielkich idei z pasją zajmujący się rozwiązywaniem problemów ważnych dla nich i dla świata. Dzięki takim ludziom realizuje się postęp cywilizacji. Są to artyści, charyzmatyczni politycy i działacze społeczni, wybitni specjaliści i nowatorzy „opętani” pasją życia. Ten styl życia nie prowadzi do pełnej utraty kontroli nad swoim życiem i postępowaniem oraz do cierpienia, rozpadu osobowości i oderwania od rzeczywistości, jak to ma miejsce w chorobie psychicznej.

(1)
Reklama
Komentarze