Zaloguj
Reklama

Terapia międzykulturowa – współpraca z pacjentem pochodzącym z obcego kraju

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • P. Dongier, M. Kiolet, I. Ledoux “La santé mentale des immigrants”, Le Médecin du Québec, volume 42, numero 3, mars 2007

Terapia międzykulturowa – współpraca z pacjentem pochodzącym z obcego kraju
Fot. medforum
(3)

Skuteczna terapia imigrantów jest znacznie utrudniona przez wiele barier. Najtrudniejszymi z nich są: bariera językowa oraz różnice kulturowe. W takich przypadkach terapeuta powinien wykazać się nie tylko wiedzą i doświadczeniem, ale też odpowiednią postawą.

Obcokrajowcy zgłaszający się po pomoc czynią to zazwyczaj z powodu symptomów fizycznych: bólu głowy, bólów mięśniowych czy dolegliwości żołądkowych. Początkowo nie wiążą tych objawów z innymi zaburzeniami, takimi jak: zanik apetytu czy problemy ze snem, które to mają charakter psychologiczny. Zdarza się jednak, iż nawet świadomość potrzeby pomocy psychiatry lub psychoterapeuty nie skłania do jej aktywnego poszukiwania. Osoby mieszkające w nowym kraju od niedawna, są szczególnie wyczulone na negatywne oceny osób z otoczenia. Narażone na krytykę każdego dnia, obawiają się doświadczenia tego samego w gabinecie specjalisty. Z tego powodu lekarz bądź psycholog powinien wykazać się szczególną delikatnością i otwartością wobec tych pacjentów.

 



fot. pantherstock



Bariera językowa

Trudną do pokonania przeszkodą jest nieznajomość języka. Jeżeli pacjent nie posługuje się nim w najmniejszym stopniu, konieczne będzie skorzystanie z pomocy tłumacza. Jego nieformalną rolę może pełnić ktoś bliski, np. członek rodziny pacjenta. Inną możliwością jest zaangażowanie tłumacza profesjonalnego. W obu przypadkach, pomimo ułatwionej komunikacji, obecność osób trzecich może znacznie utrudnić terapię. Gdy pacjent zna podstawy nowego języka, jest możliwa rozmowa bezpośrednia. Niesie ona jednak również ryzyko nieporozumień ze względu na ograniczony zasób słów. W obawie przed niezrozumieniem, pacjent może posługiwać się uproszczonymi i schematycznymi opisami problemów, co uniemożliwia zrozumienie ich źródła oraz udzielenie adekwatnej pomocy. Nawet gdy pacjent biegle posługuje się językiem terapeuty, zalecana jest szczególna dbałość o wspólne zrozumienie.

(3)
Reklama
Komentarze