Zaloguj
Reklama

Terapia ofiar gwałtu

Terapia ofiar gwałtu
Fot. Panthermedia
(5)

W poprzednim artykule zostały omówione psychologiczne i psychiatryczne skutki gwałtu, tym razem skupmy się na tym w jaki sposób można za pomocą specjalisty poradzić sobie z tym traumatycznym doświadczeniem. Psychoterapeuci dysponują szeregiem technik za pomocą których pacjenci mają szanse przepracować traumę związaną z wykorzystywaniem seksualnym. Nieraz ofiary gwałtu muszą przejść kilka różnych terapii, aby odnaleźć właściwą dla siebie drogę.   

Nie istnieje jedna terapia dobra dla wszystkich, nie istnieje złoty, uniwersalny środek który pomoże każdej ofierze nadużycia.. Nie zapominajmy także, że często terapia jest zjawiskiem kompleksowym, to znaczy osoba, która przychodzi z problemem „gwałtu”, być może ma do uleczenia jeszcze wiele innych traum. Nie mniej jednak można mówić o pewnych konkretnych, kompleksowych sposobach, w jaki można podejść do ofiary i pomóc jej wydostać się z koszmaru, który toczy się w jej głowie i emocjach. Może być to zatem terapia indywidualna lub grupowa, w niektórych wypadkach uzupełniona o farmakoterapię. Interesującym może wydać się fakt, że wielokrotnie w terapiach osób po gwałcie sprawdzają się mechanizmy stosowane w terapiach żołnierzy powracających z wojny.

Doboru terapii dokonuje specjalista. Jeżeli okaże się, że jest konieczność zażywania przez pacjentkę (lub pacjenta - ofiarami gwałtu moga być także mężczyźni) leków, to decyduje o tym lekarz.

Terapia, która uczy

Cenionym i skutecznym rodzajem postępowania psychologicznego z pacjentem może być terapia oparta na „zaszczepieniu” ofiary przeciwko negatywnym uczuciom związanym z gwałtem. Poszkodowani mogą doświadczać paraliżującego lęku przed określonymi sytuacjami, z którego wynikają zachowania utrudniające normalne funkcjonowanie, na przykład paniczne unikanie spacerowania zaciemnionymi ulicami. O ile zdroworozsądkowa troska o własne bezpieczeństwo, unikanie ryzykownych zachowań oraz uczenie się na błędach naturalnie stanowią objawy zdrowia psychicznego, o tyle w tym wypadku problematyczna jest panika jaką wywołuje samo przywołanie wspomnienia zaciemnionej ulicy. Aby zmniejszyć stany lękowe i umożliwić ofierze normalne funkcjonowanie, terapia może włączyć różne komponenty, na przykład:

  • edukacyjny – który ma za zadanie uczyć, że strach jest naturalną reakcją na traumę. Chodzi o to, żeby nazwać i wydobyć elementy, będące nieraz częścią codziennego funkcjonowania, które dla innych mogą być czymś zwyczajnym, a u ofiary wywołują paniczny lęk, ponieważ przypominają o sytuacji w której doszło do gwałtu;
  • budowanie umiejętności – na tym etapie ofiara uczy się radzić sobie emocjonalnie i psychologicznie ze swoimi rekacjami na bolesne wspomnienia i tym, co je wywołuje. Ten element terapii może zawierać elementy kognitywne i behawioralne;

fot. panthermedia

  • wdrożenie umiejętności – kiedy ofiary uczą się stosować nabytą wiedzę o własnej traumie oraz nowe umiejętności w praktyce, w życiu codziennym. Uczą się także walczyć z podwyższonym poziomem samokrytyki, a także właściwie obchodzić się z własnymi zachowaniami unikającymi. Częścią terapii jest także odnalezienie wspomnień które tkwią w psychice i mogą być nie do końca bezpośrednio związane z doświadczeniem gwałtu, ale wywołują przypływ nieadekwatnych, negatywnych emocji.

(5)
Reklama
Komentarze