Zaloguj
Reklama

Zaburzenia osobowości u dorosłych

Autor/autorzy opracowania:


Zaburzenia osobowości u dorosłych
Fot. Shutterstock
(3)

Zaburzenia osobowości objawiają się przewlekle trwającym wzorcem patologicznych zachowań i/lub przeżywania.

Może dotyczyć zakresu poznawczego, afektywnego, interpersonalnego oraz kontroli impulsów. Stabilność tych wzorców powoduje pogorszenie funkcjonowania. Paranoiczne zaburzenie osobowości cechuje się brakiem zaufania i podejrzliwością wobec innych. Motywy postępowania ludzi w otoczeniu oceniane są jako wrogie.

Osoby te cechują się wzmożoną czujnością, która ma na celu uniknięcie zranienia lub wykorzystywania. Często zastanawiają się nad kwestią zaufania wobec znajomych. Chorzy są bardzo nieufni nawet w stosunku do osób z najbliższej rodziny. Często odkrywają ukryte groźby lub zniewagi w wypowiedziach ludzi, przez co żywią długą urazę.

W konsekwencji rośnie liczba osób, którym nie mogą przebaczyć tego, co zrobili lub powiedzieli. Dysfunkcja dotyczy bliskich związków, stosunków społecznych, postrzegania innych oraz stresu i gniewu. Schizoidalne zaburzenie osobowości to oderwanie od relacji międzyludzkich i ograniczone wyrażanie emocji w kontaktach interpersonalnych.

Początek zazwyczaj ma w wieku młodzieńczym. Główny problem stanowi zmniejszenie kontaktów interpersonalnych zazwyczaj tylko do rodziny. Często kontakty te są chłodne, obojętne i głęboko niesatysfakcjonujące. Chłód emocjonalny daje efekt izolacji od otoczenia. Osoby te wykazują nikłe zainteresowanie relacjami seksualnymi.
Najczęściej wybierane są zawody, które dają możliwość pracy w samotności.

Dysfunkcja dotyczy zainteresowań i aktywności, bliskich związków oraz relacji społecznych. Dyssocjalne zaburzenie osobowości objawia się pogardą dla cudzych praw i ich gwałceniem. Zaburzenie swój początek ma około 15 roku życia.

Osoby o tym typie osobowości cechuje nieadekwatne, antysocjalne zachowanie, brak poczucia odpowiedzialności za swoje czyny i uczuciowa pustka. Obserwuje się drażliwość i brak respektowania prawa.

fot. panthermedia

Osobowość histrioniczna cechuje się przesadnym wyrazem emocjonalnym oraz potrzebą zwracania na siebie uwagi. Zaburzenia mają początek w wieku młodzieńczym. Osoby o tym typie osobowości źle się czują, gdy nie mogą być w centrum uwagi. Cechują się płytką i chwiejną uczuciowością. Kontakty z innymi ludźmi wiążą się dramatyzowaniem, teatralnością i przesadnym wyrazem emocjonalnym.

Sposób mówienia jest zazwyczaj barwny i niekonkretny. Osoby te są bardzo sugestywne i postrzegają znajomości jako bardziej intymne niż są w rzeczywistości.

(3)
Reklama
Komentarze