Zaloguj
Reklama

Zaburzenia psychiczne wieku podeszłego

Autorzy: Bilikiewicz A., Psychiatria, Wyd. Lekarskie PZWL, Warszawa 2009
Zaburzenia psychiczne wieku podeszłego
Fot. Ojoimages
(4)

Zaburzenia natury psychicznej spotykane są u 12-50% osób w wieku podeszłym, czyli po 65 roku życia. Najczęściej należy do nich depresja, zaburzenia świadomości, otępienia i psychozy.

Reklama

Depresja

Depresja w wieku podeszłym dotyczy aż 60% kobiet i 50% mężczyzn. Najczęściej ma ona postać psychotyczną lub typowo dystymiczną. Charakteryzuje się lękiem, niepokojem psychoruchowym, urojeniami i zaburzeniami pamięci. Często towarzyszą jej także objawy hipochondryczne, utrata zainteresowań, apatia, zobojętnienie i obniżenie sprawności fizycznej i intelektualnej.

Czynnikiem ryzyka wystąpienia depresji u osoby w wieku podeszłym jest:

  • utrata bliskiej osoby, samotność, ubóstwo, pobyt w szpitalu,
  • niedowidzenie, niedosłuch,
  • udar, choroba Parkinsona, choroba Alzheimera -choroba nowotworowa, wieńcowa, cukrzyca, przebyty zawał,
  • zmiana miejsca pobytu,
  • ograniczenie sprawności i samodzielności.

Schizofrenia i zespoły urojeniowe

Częstość występowania schizofrenii po 65 roku życia wynosi około 2,5%,natomiast zespoły urojeniowe w wieku podeszłym pojawiają się stosunkowo rzadko i obejmują około 1% populacji po 65 roku życia.

Początek schizofrenii wśród osób starszych jest podstępny i powolny, zwykle rozpoczyna się od urojeniowych omamów wzrokowych i słuchowych, które zwykle związane są z najbliższym otoczeniem chorego,np. znajomymi, sąsiadami lub rodziną.


fot. panthermedia

Często występuje apatia i izolacja, natomiast rzadko zaburzenia myślenia i afektu. Omamy dotyczą głównie słuchu, wzroku, węchu, dotyku i smaku. Do czynników ryzyka pojawienia się schizofrenii w wieku starczym zalicza się problemy ze słuchem i wzrokiem, zaburzenia osobowości lub przebyte urazy ośrodkowego układu nerwowego.

Zaburzenia świadomości

Zaburzenia świadomości w wieku podeszłym są objawem powszechnym, głównie wśród chorych po przebytych operacjach lub w ciężkich stanach somatycznych. U chorych najczęściej obserwuje się niepokój, lęk, zaburzenia koncentracji, zaburzenia zachowania i majaczenie. Prosty kontakt zwykle jest zachowany, zdarza się, że pacjenci co chwila zapadają na krótkie drzemki lub odwrotnie bardzo gwałtownie reagują na bodziec.

Zaburzenia świadomości spowodowane są zarówno czynnikami biologicznymi jak i psychologicznymi. Zalicza się do nich odwodnienie, nieprawidłowe odżywienie, choroby somatyczne i zmiany statusu społecznego. Wpływ mogą mieć także stosowane leki.

Czynniki ryzyka wystąpienia zaburzeń świadomości to:

  • gorsza aktywność fizyczna,
  • otępienie,
  • poważna choroba somatyczna,
  • wiek powyżej 80 lat -zaburzenia snu,
  • operacja chirurgiczna -pobyt w szpitalu.
Piśmiennictwo
Reklama
(4)
Komentarze