Zaloguj
Reklama

Zespół lęku uogólnionego – na czym polega i jak go leczyć?

Zespół lęku uogólnionego – na czym polega i jak go leczyć?
Fot. Shutterstock
(0)

Zespół lęku uogólnionego uznać można za jedno z bardziej uciążliwych zaburzeń lękowych – w jego bowiem przypadku dochodzi do tego, że lęk, co prawda o różnym natężeniu, to jednak towarzyszy pacjentowi zasadniczo przez cały czas. Ciągłe obawy stanowią zaś duże obciążenie nie tylko dla psychiki, ale i komplikują one pacjentowi życie na wiele różnych sposobów – zespół lęku uogólnionego utrudnia człowiekowi funkcjonowanie czy to w domu, czy też w pracy oraz w szkole. Co więc można polecić osobom z zespołem lęku uogólnionego – na czym polega leczenie tego problemu?

Reklama

Zespół lęku uogólnionego (inaczej zaburzenie lękowe uogólnione, ang. generalized anxiety disorder – w skrócie GAD) zaliczany jest do grupy zaburzeń nerwicowych. Ogólnie uznawany jest on za jeden z częściej występujących wśród ludzi problemów z tej grupy – szacuje się, że zespół lęku uogólnionego występuje u nawet 3-4% populacji. Częściej problem ten spotykany jest u kobiet.

Zespół lęku uogólnionego rozwinąć się może w dowolnym wieku – zdarza się, że pojawia się on u młodego dorosłego, jak i możliwe jest wystąpienie tego problemu u kilku- czy kilkunastoletniego dziecka.

Jakie są przyczyny zespołu lęku uogólnionego?

Tak jak i w przypadku innych problemów, które należą do zaburzeń lękowych, tak i w przypadku zespołu lęku uogólnionego jego przyczyny nie zostały dotychczas jednoznacznie poznane. Najprawdopodobniej patogeneza tego problemu jest wieloczynnikowa – wpływ na jego występowanie mają dziedziczone od rodziców geny, ale i rozmaite sytuacje (zwłaszcza traumatyczne), których doświadcza człowiek w trakcie swojego życia.

O tym, że geny mogą mieć udział w występowaniu zaburzenia lękowego uogólnionego, przekonać może to, że zdarza się rodzinne występowanie tego zaburzenia. Co więcej – osoby, u których w rodzinach ktoś zmaga się z jakimiś zaburzeniami lękowymi, same mają zwiększone ryzyko wystąpienia jakiegoś z problemów należących do tej grupy, w tym również i zespołu lęku uogólnionego.

Udział w patogenezie jednostki mogą mieć również różne czynniki środowiskowe. Tutaj wymienia się m.in. poważne wydarzenia życiowe, takie jak przeprowadzka do miejsca bardzo odległego od poprzedniego miejsca pobytu, śmierć bliskiej osoby czy utrata pracy. Prześladowanie przez rówieśników, zachorowanie na jakąś chorobę przewlekłą oraz jakieś poważne trudności w związku także mogą mieć wpływ na rozwój zespołu lęku uogólnionego.

Objawy zespołu lęku uogólnionego – stałe obawy, ale i dolegliwości ze strony ciała

Podstawowym problemem w przypadku zespołu lęku uogólnionego jest oczywiście lęk. Charakterystyczne jest tutaj to, że lęk towarzyszy pacjentowi zasadniczo przez cały czas. Miewa on co prawda różne nasilenie – raz jest on silniejszy, raz mniej intensywny – aczkolwiek tak naprawdę osoba z zespołem lęku uogólnionego przez cały czas doświadcza swoich lęków. Podkreślenia wymaga tutaj to, że obawy te nie dotyczą rzeczy, których obawia się większość ludzi – lęk u osób z zespołem lęku uogólnionego budzić mogą sytuacje, które raczej do takiego problemu prowadzić nie powinny, takie jak np. wyjście do sklepu, oglądanie filmu w telewizji czy pójście do szkoły.

Z zespołem lęku uogólnionego powiązane są nieustanne zmartwienia. Pacjent może się obawiać o zdrowie (swoje, jak i innych osób), może on także mieć ciągle wrażenie, że w bliższej lub dalszej przyszłości wydarzy się coś złego. Towarzyszyć mu na co dzień może niewytłumaczalne uczucie wewnętrznego niepokoju, ale i znaczne napięcie nerwowe. Pacjent może mieć znaczne trudności z koncentracją, ale i mieć problemy z podejmowaniem najbardziej błahych nawet decyzji (ciągle może mieć on przeświadczenie, że zadecyduje źle). W przypadku zespołu lęku uogólnionego nierzadkie są ciągłe obawy o niepewną przyszłość, a także niemożność zrelaksowania się – wtedy, kiedy pacjent z tą jednostką próbuje odpocząć, zazwyczaj i tak napływa u niego fala lęku i z odpoczynku nic nie wychodzi.

Sam lęk zdecydowanie nie jest jednak jedynym problemem pacjentów – z zespołem lęku uogólnionego powiązywane bywają także i różne dolegliwości somatyczne. Takowymi mogą być zwiększone napięcie mięśniowe, ale i zaburzenia żołądkowo-jelitowe (np. nudności i wymioty) czy wzmożenie potliwości ciała. Pacjenci mogą skarżyć się też na drżenia rąk oraz na bóle głowy i mięśni.

fot. panthermedia

Zespół lęku uogólnionego bezapelacyjnie można uznać za poważny problem – jego objawy są po prostu uciążliwe, a dodatkowo utrudniają one w znacznym stopniu człowiekowi funkcjonowanie. Ciągłe obawy mogą sprawiać, że wydolność pacjenta – czy to w pracy, czy też w szkole – będzie znacząco zmniejszona. Funkcjonowanie zawodowe i szkolne może być pogorszone również i z powodu problemów z koncentracją czy przez ciągłe zmęczenie. Zaburzenie lękowe uogólnione z całą pewnością należy więc leczyć, najpierw trzeba je jednak rozpoznać – badanie psychiatryczne przy podejrzeniu zespołu lęku uogólnionego jest zaś zdecydowanie bardziej istotne, niż można by tylko przypuszczać.

Piśmiennictwo
Reklama
(0)
Komentarze