W dniach 28 sierpnia do 1 września 2010 w Amsterdamie odbywa się 23 Kongres ECNP. ECNP (The European College of Neuropsychopharmacology). Jest to jedno z największych spotkań psychiatrów. W tym roku zgromadziło prawie 7000 lekarzy i innych specjalistów opieki zdrowotnej. Hasłem kongresu jest Pioneering CNS research: translating neuroscience into progres, czyli przekładanie badań naukowych na postęp w postępowaniu z pacjentem.
Jedną ze współczesnych formuł wzajemnej współpracy lekarz - pacjent jest tak zwane „wspólne podejmowanie decyzji”. Ten rodzaj wzajemnej relacji ma stosunkowo niedługą historię. Rozpoczęto o nim pisać w latach osiemdziesiątych XXw. W tym nurcie relacja lekarza z pacjentem opiera się na zwiększeniu medycznej wiedzy pacjenta oraz większym jego wpływie na podejmowanie decyzji dotyczących leczenia. Zarówno pacjent jak i lekarz dzielą się informacjami oraz spostrzeżeniami na temat możliwości prowadzenia terapii. Decyzje podejmowane są wspólnie w oparciu o uzgodnienie przez obie osoby metody postępowania. Taka relacja lekarza z pacjentem wymaga wiele wysiłku od obu stron, ale też daje nowe możliwości terapeutyczne.
Często zdarza mi się słyszeć od osób leczonych takie zdania „jak odstawię leki to będę zdrowy”, lub „jak biorę leki, to znaczy, że jestem chory”. Do dziś taka opinia wywołuje we mnie zdziwienie, choć teraz rozumiem jej mechanizm lepiej, niż podchodziłem do tego kilka lat temu.
Z punktu widzenia lekarza sytuacja jest dokładnie odwrotna niż opinia zwarta w tym zdaniu. Właśnie przeciwnie: jeśli osoba leczona odstawi leki to będzie chora, może nastąpić nawrót choroby, a nie będzie zdrowa. Zdanie to jest więc najzupełniej odwrotne od myślenia o lekach, jakie wydaje się naturalne.
W dzisiejszych czasach bardzo wiele osób poszukuje informacji w Internecie. I nie ma w tym niczego złego. Internet może być szybkim sposobem na uzyskanie wielu cennych informacji. Trzeba jednak pamiętać o tym, że nie wszystkie informacje zamieszczone w Internecie są prawdziwe i wiarygodne. Często dotyczy to zwłaszcza dyskusji na forach internetowych, które zawierają niekiedy informacje całkowicie odbiegające od rzeczywistości.
Jak rozmawiać z dziećmi o seksie? Jakie są czynniki ryzyka zbyt wczesnego podejmowania aktywności seksualnej przez dzieci? Na te i inne ważne pytania odpowiada artykuł psychologa klinicznego.
Przyjmując leki stosowane w leczeniu schizofrenii (i wszystkie inne) warto zdawać sobie sprawę z zagadnienia bilansu korzyści - koszty przyjmowania leku.
Każdy lek stosowany jest dlatego, że leczy lub przynosi poprawę w jakiejś chorobie. Leki przeciwpsychotyczne leczą objawy psychozy w przebiegu schizofrenii i w dużej mierze zapobiegają jej nawrotom. Leki na nadciśnienie normalizują ciśnienie krwi i zapobiegają jego powikłaniom (jak zawał, wylew). Insulina kontroluje poziom glukozy we krwi i zapobiega powikłaniom cukrzycy. I tak jest w odniesieniu do wielu leków. Zawsze obecny musi być element korzyści, zysku dla pacjenta z przyjmowania leku.
Skuteczne leczenie schizofrenii i wszystkich innych chorób zależy nie tylko od lekarzy. Zależy także od pacjentów. Dlaczego? Ponieważ, jeśli psychiatra dobierze odpowiedni lek i w odpowiedniej dawce, jest to ważny element leczenia, ale nie całe leczenie. Zwłaszcza jeśli pacjent nie przebywa w szpitalu, tylko jest w domu i sam powinien przestrzegać regularnego przyjmowania leków. Druga (po odpowiednim doborze leku) najważniejsza część terapii, to stosowanie się przez pacjenta do zaleceń lekarskich. Psychiatrzy używają tu różnych słów ale najczęściej stosowanym określeniem jest „współpraca pacjenta w leczeniu”.
Jakie są skutki katastrof, co dzieje się z człowiekeim w przypadku takich nagłych wydarzeń. Publikujemy fragment podęcznika dla lekarzy i studentów: "Wybrane zagadnienia psychologii klinicznej". Część druga tekstu.
Stres Pourazowy jest odpowiedzią organizmu na przeżycie tragedii. Objawy mogą utrzymywać się miesiącami. Właściwe postępowanie skróci czas powrotu do równowagi.
Jakie są skutki katastrof, co dzieje się z człowiekeim w przypadku takich nagłych wydarzeń. Publikujemy fragment podęcznika dla lekarzy i studentów: "Wybrane zagadnienia psychologii klinicznej".
Część pierwsza tekstu.
