Zaloguj
Reklama

Depresja

Smutek, przygnębienie, brak energii. Do tego lęk i brak snu. Depresja to choroba, która potrafi wywalić do góry nogami życie rodzinne i zawodowe. Człowiek z depresją nie jest w stanie prawidłowo funkcjonować. Ma rano tak obniżony nastrój, że nie potrafi wstać z łóżka i cokolwiek zrobić. Jest depresyjny, czyli smutny, nic go nie cieszy, jest często płaczliwy. W głębokiej depresji pacjent odczuwa poczucie winy, nic nie jest warte - (nihilizm). Jeśli te objawy trwają ponad 14 dni, to oznacza, że to może być faktycznie depresja. Nie czekaj - idź do lekarza psychiatry. Nie potrzeba skierowania od lekarza rodzinnego.

Nasilenie depresji można weryfikować. Jest kilka skal badających tą chorobę. Najpopularniejszą do samodzielnego wykonania przez pacjenta jest skala depresji Becka. Do innych, raczej lekarskich, zalicza się skala Hamiltona czy skala Montgomery–Asberg.

Depresji często towarzyszą zaburzenia snu. Bezsenność może pojawiać się jako problemy z zasypianiem, sen przerywany i wczesne budzenie się. Poprawa w zakresie snu to często pierwszy objaw skutecznego leczenia depresji.

Depresja wieku starczego może być podoba do demencji starczej (otępienia, choroba Alzheimera, otępienie naczyniowe). W obu przypadkach dochodzi do zmniejszenia aktywności, ograniczenia kontaktów społecznych. Ale w demencji i depresji seniora leczenie jest zupełnie inne.

Depresja jest chorobę uleczalną. Psychiatrzy stosują leki przeciwdepresyjne. Dużą rolę odgrywa także psychoterapia. Leki przeciwdepresyjne to niejednorodna grupa leków: trójpierścieniowe (np. doksepin, klomipramina - anafranil), SSRI (fluoksetyna - prozac, bioxetin, paroksetyna - seroxat, sertralina - zoloft, zotral, setaloft, fluwoksamina - fevarin, escitalopram - lexapro), SNRI (wenlafaksyna - efectin, alventa, velafax),