Zaloguj
Reklama

Schizofrenia

Schizofrenia jest zespołem biologicznych zaburzeń pracy mózgu, które poważnie upośledzają zdolność jasnego myślenia, nawiązywania relacji z ludźmi oraz produktywnego funkcjonowania w społeczeństwie. Schizofrenia zwykle rozwija się w wieku dojrzewania lub pomiędzy 20-tym a 30-tym rokiem życia, choć pierwsze objawy mogą wystąpić również w późniejszy.

Nazwa schizofrenia oznacza dosłownie rozpad umysłu lub serca. Zaburzenia schizofreniczne to grupa zaburzeń mających pewne wspólne cechy.m wieku.

Główne objawy schizofrenii dzielą się na trzy rodzaje:

  1. Objawy "pozytywne", nazwane tak, ponieważ można je opisać jako nienormalne zachowania lub sposoby myślenia, które pojawiają się "dodatkowo" w interakcji danej osoby ze światem. Należą do nich halucynacje (omamy) i urojenia natury wizualnej lub słuchowej (widzenie i słyszenie zjawisk (głosy), które nie istnieją).
  2. Objawy "negatywne" schizofrenii, nazwane tak, ponieważ można je opisać jako "brakujące" zachowania lub sposoby myślenia. Należy do nich stępienie emocji, niezdolność do rozpoczęcia i dokończenia czynności, upośledzenie mowy, wypowiedzi pozbawione treści oraz zanik zainteresowania życiem i wycofanie się z kontaktów społecznych.
  3. Dezorganizacja myślenia. Objawia się to najczęściej splątaniem myśli i mowy oraz irracjonalnymi zachowaniami.

Schizofrenia jest jedną z najpoważniejszych chorób psychicznych; około 10 proc. osób cierpiących na nią popełnia samobójstwo. Choroba ta występuje względnie często; w skali światowej rozwija się u jednej osoby na sto przed ukończeniem 45 roku życia. Mężczyźni i kobiety są na nią narażeni w równymi stopniu. Schizofrenia dotyka osób we wszystkich krajach, grupach społecznych i kręgach kulturowych. Choruje na nią ok 0,5-1% populacji.

Istnieje kilka schorzeń, które określa się jako choroby ze spektrum schizofrenii. Łączą je ze schizofrenią zbliżone objawy oraz skuteczność leków przeciwpsychotycznych. Należą do nich zaburzenia afektywne dwubiegunowe

Osobę chorującą na schizofrenię określa się schizofrenikiem, ale jest to określenie mające negatywny wydźwięk. Powinno się je określać jako osoba chorująca na schizofrenię lub osoba z rozpoznaniem schizofrenii. Popularnym błędem językowym jest używanie nazwy schozofremia (przez “M”) zamiast schizofrenia.

Schizofrenia jest chorobą, którą można leczyć. Podstawową rolę w jej terapii są leki przeciwpsychotyczne (neuroleptyki). Na rynku jest obecnych kilkadziesiąt substancji, które dostępne w postaci doustnej (tabletki, kapsułki, krople, syrop) lub w iniekcjach do stosowania doraźnego (np. dla szybkiego uspokojenia pacjenta) i długodziałających (tzw. depot - do stosowania co 2-3-4 tygodnie). Popularne leki przeciwpsychotyczne stosowane w schizofrenii to: haloperidol, chloroperazyna, olanzapina, risperidon, arypiprazol, kwetiapina.