Witam. Mam 18 lat. Stwierdzono u mnie m.in. depresję. Psychiatra na początku sierpnia przepisał mi Elicea 10 mg, jednak mój stan psychiczny nie zmienił się i nie informowałem o tym lekarza na kolejnych wizytach. Pod koniec listopada psychiatra zmniejszył mi dawkę na 5 mg, stwierdził, że tabletki były najważniejsze na początku, gdy zaczynałem terapię. Teraz przepisał mi jeszcze 5 mg na 3 miesiące i powiedział, że w czerwcu już koniec z tabletkami, pozostanie tylko psychoterapia. Sięgnąłem pamięcią w przeszłość i przypomniało mi się, że lekarz mówił, bym brał tabletki rano po śniadaniu, a ja biorę wieczorem, czasem nawet tuż przed snem i nie zmieni się to, ponieważ nie jadam śniadań i drugie, że nie zawsze wstaję rano, w weekendy po południu, więc to by było nieregularnie. Może tu tkwi problem w tym, że w ogóle nie czuję różnicy po tabletkach, dalej mam myśli samobójcze i inne objawy depresji? Poinformować o tym psychiatrę, czy może łykać jeszcze spokojnie do czerwca i mówić, że czuję się świetnie, a później już koniec. Martwię się, bo może wszystko na marne i trzeba będzie zacząć od nowa leczenie u psychiatry i to dawką 20 mg.

Jeśli chcesz sobie pomóc, to mów swojemu lekarzowi prawdę!!! Jaki sens okłamywać go, skoro terapia nie przynosi efektów? Nie wiem czy to kwestia pory dnia, może trzeba innego leku, ale o tym zdecyduje lekarz. Pozdrawiam i zachęcam do wizyty.

Jaki sens go okłamywać? Taki, że chodzę z przymusu. Sam bym się nigdy do niego nie udał. Teraz i tak muszę chodzić, bo jakbym nagle odstawił, to jak mniemam będę miał kolejny problem.

Jeśli już i tak chodzisz i bierzesz leki, to może warto brać coś co faktycznie pomoże? Nie odstawiaj sam leków, porozmawiaj z lekarzem, on nie pomoże Tobie, jeśli Ty jemu w tym nie pomożesz... Powodzenia.

Dobra zadzwonię w poniedziałek do psychiatry, chociaż powie pewnie to co kiedyś, czyli, że tabletki były najważniejsze na początku psychoterapii, teraz już nie mają znaczenia i niedługo koniec z nimi, a całe sedno leczenia jest w psychoterapii.

Zadzwoń koniecznie, powiedz prawdę. Może leki są najważniejsze na początku, ale jak nie działają wcale? Dla mnie to trochę dziwne podejście, przecież jest tyle innych leków, a psychoterapia swoją drogą. Nadzieja, że z nadchodzącą wiosną poczujesz się lepiej...

Ciekawa jestem jak Twoja rozmowa z psychiatrą..? Dzwoniłeś?

Tak, ale dzisiaj. Zbył mnie, przewidywałem, że to powie, czyli, że w czerwcu koniec z tabletkami, bo sedno tkwi w psychoterapii. Wyglądało to jakby nie miał czasu, albo po prostu chce się mnie pozbyć, zresztą widzę, że za mną nie przepada. Mama mówi, że może pojedziemy do niego dziś na 20, jak kończy, może nas jeszcze przyjmie, albo jeszcze moja mama dowiedziała się o jakimś innym psychiatrze z mojego miasta, to może jutro chyba na 20 się wybierzemy. Jak myślicie? Iść dzisiaj to tego lekarza, który mnie zbył telefonicznie, czy pójść jutro do innego, a o tamtym zapomnieć??

Hej. Ja bym Tobie radziła wybrać się do innego lekarza. Jeśli ten Ciebie zbywa, to dalsza terapia u niego nie ma sensu. Ty jesteś najważniejszy, masz prawo wybrać sobie lekarza, jakiego tylko chcesz. A dobry lekarz, to pół sukcesu. Moja mama miała kontakt z kilkoma, więc sama wiem, jak trudno trafić na tego jedynego, który zna się, który pomoże, bez względu na bariery czasowe i inne.
Pozdrawiam i powodzonka życzę...

Dobra, dzięki za poradę. Myślę, że tyle w tym wątku. Pozdrawiam