Zaloguj
Reklama

Zgrzytanie zębami - objawy, diagnoza, leczenie

Bibliografia:

"Nelson Textbook of Pediatrics" Behrman i wsp. (red.), 15th ed., WB Saunders Company, 1999.

Kategorie ICD:

Kategorie ATC:


Zgrzytanie zębami - objawy, diagnoza, leczenie
Fot. ojoimages
(4)

Zgrzytanie zębami (inna nazwa: bruksizm) to nawykowe i niekontrolowane zaciskanie zębów, spowodowane najczęściej czynnikami emocjonalnymi.

Zgrzytanie zębami u dziecka - Objawy i przebieg

Typowy obraz bruksizmu to występowanie mimowolnego zaciskania i zgrzytania zębami, zdarzające się głównie w nocy, ale mogące występować także w ciągu dnia. Nieco częściej występuje u kobiet. Objawy te są silnie związane z nadwrażliwością emocjonalną lub nadmiernym, przewlekłym stresem. Zgrzytanie zębami występuje częściej u osób zakażonych pasożytami przewodu pokarmowego (owsiki, lamblie). Czynnikiem predysponującym są też wady zgryzu. Konsekwencją długo trwającego zgrzytania zębami może być poważne uszkodzenie szkliwa i koron zębów, a nawet uszkodzenie stawów skroniowo-żuchwowych. Przyczyną uszkodzeń są siły działające na powierzchnie zębów, które przy mimowolnym zgrzytaniu zębami są nawet 10-krotnie większe niż przy normalnym gryzieniu lub żuciu.

Zgrzytanie zębami u dziecka - Kiedy udać się do lekarza

Każdy przypadek przewlekłego zgrzytania zębami wymaga kompleksowej pomocy lekarskiej. Oprócz "rutynowego" wykluczenia pasożytniczych chorób przewodu pokarmowego konieczna jest zwykle porada psychologa lub psychiatry, którzy pomogą wyeliminować najważniejszą przyczynę bruksizmu, czyli przewlekłe zaburzenia emocjonalne. Wskazana jest też kontrola stomatologiczna. Istnieją możliwości zaopatrzenia ortodontycznego w postaci założenia tzw. szyn relaksacyjnych - przezroczystych nakładek na zęby, które uniemożliwiają ich zaciskanie. Zapobiega to narastaniu uszkodzeń zębów.

Zgrzytanie zębami u dziecka - Leczenie

W postępowaniu domowym należy przeanalizować wszystkie czynniki sprzyjające zaburzeniom emocjonalnym i spróbować je wyeliminować we współpracy z psychologiem. Przy stwierdzeniu pasożytów przewodu pokarmowego należy zbadać całą rodzinę i przeleczyć jednocześnie wszystkich zakażonych.

(4)

Materiały zawarte w dziale Specjalista Radzi mają charakter informacyjny i należy je traktować jako dodatkową pomoc przy udzieleniu niezbędnej pomocy choremu oraz jako ewentualny wstęp do leczenia przez specjalistę. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za efekty zastosowania w praktyce informacji umieszczonych w dziale Specjalista Radzi.

Reklama
Komentarze