Anoreksja (jadłowstręt, ang. anorexia nervosa) jest to zaburzenie odżywiania polegające na ograniczaniu jedzenia i bardzo silnej koncentracji na ilości i jakości spożywanych pokarmów prowadzące do spadku masy ciała - odchudznie (lub nie przybierania na wadze w okresie wzrostu).
Kryteria diagnostyczne:
Częściej chorują dziewczęta, początek rozpoznania ma miejsce przed 25 rokiem życia.
Osoby te cechuje poczucie zdrowia (szczególnie w początkowej fazie) oraz sytości. Zaburzony jest wizerunek własnego ciała – wciąż wydają się sobie za grube. Po pewnym czasie ujawniają się powikłania medyczne: nieregularność i spadek tętna, spadek poziomu cukru we krwi, spadek temperatury ciała, bóle brzucha, uczucie przejedzenia, niedobór estrogenów, opóźniony rozwój seksualny, zanik estrogenów, brak miesiączki, obrzęk gruczołów ślinowych oraz psychiczne: euforia, subiektywne poczucie władzy często przechodzące w upór, następnie rozdrażnienie, apatia. Osoby dotknięte anoreksją doświadczają obsesyjnych myśli o własnym ciele, wadze, ilości spożywanego pokarmu jak również często czystości ciała oraz otoczenia, w którym żyje. Typowe jest także skupianie się na nauce i związana z tym duża skrupulatność. Chorzy odmawiają leczenia, bo nie widzą jej celowości.
Gdy Twoje dziecko traci na wadze lub nie przybiera w okresie wzrostu – skontaktuj się wtedy z pediatrą, który dokona niezbędnych badań lub pokieruje dziecko do innych specjalistów w celu dokonania diagnozy różnicowej. Gdy zauważysz, że twoje dziecko ogranicza, chowa jedzenie, nie chce spożywać wspólnych posiłków. Skontaktuj się wtedy z lekarzem pediatrą lub psychiatrą oraz psychologiem.
Uzależnione od wskazań lekarza i psychologa. W przypadku gdy lekarz zaleca hospitalizację nie należy jej unikać, bowiem leczenie domowe będzie prawdopodobnie nieskuteczne.
| Najnowsze grupy | Najpopularniejsze grupy | Najnowsze na forum |
