Fobia specyficzna to stan, w którym muszą współistnieć następujące elementy:

1. Nieracjonalna,silna obawa przed określoną sytuacją,
2. Silne napięcie występujące w takiej sytuacji,
3. Czynne unikanie takiej sytuacji.

Gdy dana sytuacja nie powoduje unikania wówczas nie rozpoznaje się fobii, mówi się wtedy jedynie o irracjonalnych obawach.

Fobie występują częściej u kobiet. Z reguły pojawiają się w dzieciństwie lub wczesnym okresie dorosłości.Część fobii ma prawdopodobnie podłoże ewolucyjne (np. fobia zwierząt, środowiska naturalnego, krwi). Część z kolei podłoże środowiskowe, uwarunkowane przeżyciem określonej, zagrażającej tej osobie lub jej bliskim sytuacji (są to tzw fobie sytuacyjne).

Rozpowszechnienie różnych fobii swoistych jest duże. Większość osób nie leczy się z ich powodu o ile nie powodują znacznego upośledzenia funkcjonowania. W takich wypadkach fobie mogą się wówczas utrzymywać przez wiele lat. W leczeniu fobii stosuje się przede wszystkim psychoterapię.

Najskuteczniejsze są techniki behawioralne (czyli stopniowa ekspozycja na sytuację wywołującą lęk) i techniki poznawcze. Włącza się również leki przeciwdepresyjne. Z pewnością lepiej rozpocząć terapię wcześniej, zanim unikanie spowoduje znaczne zakłócenie funkcjonowania społecznego.