Zaburzenia psychofizjologiczne dotyczą tych chorób, w przypadku których stres zaostrza chorobę (trądzik młodzieńczy, atopowe zapalenie skóry, łuszczyca). Leczenie, oprócz leczenia dermatologicznego, polega na stosowaniu technik relaksacyjnych, muzykoterapii, ewentualnie psychoterapii indywidualnej lub udziału w grupach wsparcia.

Do pierwotnych zaburzeń psychicznych zaliczamy dysmorfobie oraz trichotillomanię. W tym przypadku są to choroby, gdzie występuje problem psychiatryczny manifestujący się chorobą skóry. Leczenie tych zaburzeń to przede wszystkim odpowiednia diagnoza i leczenie odpowiedniego zaburzenia psychicznego, na podłożu którego wystąpiły objawy psychopatologiczne. Zaburzenia te często występują w przebiegu schizofrenii, depresji psychotycznej, organicznych zaburzeń urojeniowych.  

Wreszcie wtórne zaburzenia psychiczne, takie jak fobia społeczna, mogą powstawać
i rozwijać się w następstwie choroby dermatologicznej. Osoby, które cierpią na choroby skórne czują się psychicznie zdruzgotane, trudniej im się odnaleźć w rozmaitych sytuacjach społecznych. W tym przypadku leczenie odbywa się poprzez włączenie leczenia farmakologicznego.