Zaloguj
Reklama

Epigenetyka i choroba psychiczna: co mała modyfikacja DNA może oznaczać dla złożonego fenotypu

Recenzenci:

  • Jacek Przybyło

Źródło tekstu:

  • Santiago 2007

Adres www źródła:


(0)

Analiza metylacji DNA ujawniła wiele genów, które wykazują różnice epigenetyczne w tkance mózgowej post-mortem pacjentów cierpiących na dużą psychozę w porównaniu ze zdrowymi próbkami kontrolnymi.

Pomimo znacznego postępu w ludzkiej genetyce, identyfikacja molekularnego podłoża odziedziczonej skłonności do złożonych nie-Mendlowskich chorób takich jak duża psychoza, cukrzyca i rak, jest bardziej złożona niż klonowanie genów prostych zaburzeń Mendlowskich. Powolny postęp badań w złożonych chorobach może być wywołany ograniczeniami w dominującym paradygmacie etiologicznym, który traktuje zmianę w sekwencji DNA jako prosty mechanizm odziedziczonej skłonności. Arturas Petronis przedstawił niedawno na Drugim Międzynarodowym Kongresie Psychiatrii Biologicznej argumenty przemawiające za tym, że w porównaniu do czynników opartych na sekwencji DNA epigenetyczne modyfikacje DNA i histonów mogą lepiej tłumaczyć różne nie-Mendlowskie nieregularności złożonych chorób. Częściowa stabilność mejotyczna funkcji epigenetycznych jest zgodna z niejasnym sposobem dziedziczenia złożonej choroby, podczas gdy częściowa stabilność mitotyczna regulacji epigenetycznej rzuca nowe światło na molekularny mechanizm niezgodności bliźniąt jednojajowych, krytyczny wiek początku choroby, efekty płci i rodzica oraz fluktuujący przebieg wielu złożonych chorób.

(0)
Reklama
Komentarze