Zaloguj
Reklama

Fosforylacja serynowa substratu 1 i 2 receptora insulinowego pośredniczy w rozwoju insulinooporności u ciężarnych ze stanem przedrzucawkowym.

Autorzy: Marco Scioscia et al.
Fosforylacja serynowa substratu 1 i 2 receptora insulinowego pośredniczy w rozwoju insulinooporności u ciężarnych ze stanem przedrzucawkowym.
Fot. panthermedia
(0)

Stan przedrzucawkowy jest poważnym powikłaniem ciążowym związanym z dużym ryzykiem dla matki. Insulinooporność stanowi główne ryzyko rozwoju tego powikłania ciąży.

Reklama

Fosfoglikan inozytolu typu P (P-IPG), przypuszczalny messenger  insulinowy, we wcześniejszych badaniach wykazywał wysoce podwyższone stężenia w okresie aktywnej fazy stanu przedrzucawkowego. W przedstawionej pracy skupiono się na zbadaniu jego związku z insulinoopornością.

W badaniu uczestniczyła grupa 8 kobiet ze stanem przedrzucawkowym (PE), natomiast grupę kontrolną stanowiło 18 kobiet zdrowych dobranych pod względem wieku ciążowego, BMI, wywiadu położniczego oraz pochodzenia etniczne (stosunek kobiet chorych do zdrowych 1:2).

Próbki łożyska pobrano bezpośrednio po porodzie. Tkankę łożyskową inkubowano z insuliną, a następnie oceniano ilość wyprodukowanego P-IPG.

Stężenia P-IPG wydzielonego z łożysk po okresie inkubacji z insuliną były znacznie niższe u pacjentek ze stanem przedrzucawkowym w porównaniu do grupy kontrolnej. Testy immunoblottingowe wykazały występowanie fosforylacji seryny substratu 1 i 2 receptora insulinowego w łożyskach pacjentek z PE, z uszkodzeniem sygnalizacji insulinowej. Aktywacja podjednostki p85 kinazy-3 fosfatydyloinozytolu była wyraźnie obniżona w próbkach pacjentek z PE.

Otrzymane wyniki podkreślają znaczenie P-IPG w aktywnej fazie stanu przedrzucawkowego  oraz ukazują istotnie inną odpowiedz na stymulację insulinową w łożyskach pacjentek z PE. Nabyte zmiany dotyczące aktywacji białek związanych z sygnalizacją insulinową mogą odgrywać istotną rolę w skomplikowanej patogenezie stanu przedrzucawkowego, przypuszczalnie będąc następstwem dysfunkcji immunologicznej, jaka towarzyszy tej chorobie. Wyniki zdają się potwierdzać występowanie insulinooporności  u pacjentek z PE oraz rzucają inne światło na rolę tego zjawiska w patogenezie tej choroby równocześnie dając nowe, potencjalne implikacje terapeutyczne.

Piśmiennictwo

Recenzenci:

  • Prof. dr hab. n. med. Anita Olejek (Konsultant Wojewódzki z Zakresu Położnictwa i Ginekologii - woj. śląskie). Dr n. med. Piotr Bodzek.

Źródło tekstu:

  • Department of Obstetrics and Gynaecology, University of Bari, Policlinico di Bari, Italy

Reklama
(0)
Komentarze