Zaloguj
Reklama

Kiedy mamy do czynienia z syndromem oszusta?

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • Bilikiewicz, A. (red.). (2007). Psychiatria. Podręcznik dla studentów medycyny. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL
    Seligman, M. E. P., Walker, E. F., Rosenhan, D. L. (2003). Psychopatologia. Poznań: Wydawnictwo Zysk i S-ka

Adres www źródła:


Kiedy mamy do czynienia z syndromem oszusta?
Fot. ojoimages
(0)

Syndrom oszusta nie jest dolegliwością powszechnie znaną a co ważne może prezentować różne oblicza. Po raz pierwszy został opisany w 1987 roku.

Pacjenci dotknięci syndromem oszusta cały czas żyją w przeświadczeniu, iż to co osiągnęli w życiu im się nie należy. Nie zasługują na pracę, którą mają, na mieszkanie, dzieci czy partnera. W większości przypadków wmawiają sobie, iż wszystkie sukcesy, które osiągnęli są tzw. „ślepym trafem” bądź chwilowym szczęściem.

Starają się za wszelką cenę by nikt ich nie doceniał, nie prawił im komplementów gdyż to prowadzi do wycofania i zamknięcia w sobie. W swojej osobie dostrzegają jedynie wady, różnego rodzaju niedociągnięcia i braki, są wobec siebie bardzo krytyczni. Badania naukowe, pokazują także, iż osoby, które robią karierę (naukową, polityczna, ekonomiczną) i zajmują wysokie stanowiska nie wierzą w swoje zdolności i inteligencję. Nie ma jednego sprawdzonego sposobu by „uleczyć się” z syndromu oszusta. Najważniejsze jest to by sobie bądź osobie, u której to zauważymy ten problem uświadomić.

(0)
Reklama
Komentarze