Zaloguj
Reklama

Osobowość unikowa

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • Psychiatria. Podręcznik dla studentów medycyny. Pod redakcją prof. Dr. hab. med. Adama Bilikiewicza.

Osobowość unikowa
Fot. medforum
(0)

Osobowość unikowa należy do rodzajów zaburzeń osobowości.

Definiuje się ją jako wzorzec pewnych zachowań, który jest zdominowany przejawami społecznych zahamowań, brakiem przynależności i nadwrażliwością na negatywną ocenę własnej osoby. Początki tego zaburzenia pojawiają się w wieku młodzieńczym. Osoby cierpiące na tę przypadłość unikają zajęć związanych z pracą, które wymagają kontaktów interpersonalnych z powodu obawy przed krytyką lub odrzuceniem. Jeżeli nie mają pewności, że zostaną zaakceptowane nie wchodzą w bliższe związki z ludźmi. Okazują powściągliwość w bliskich kontaktach z innymi z obawy przed zawstydzeniem lub wyśmianiem. Ich samoocena jest negatywna i oparta na postrzeganiu siebie jako kogoś gorszego od innych oraz jako społecznie nieporadnego.

Obszary dysfunkcji u osoby z osobowością unikową:

  • jest niechętna podejmowaniu osobistego ryzyka lub podejmowania nowych działań w obawie przed powstaniem kłopotliwych sytuacji
  • unika pracy wymagającej kontaktów międzyludzkich w obawie przed krytyką i odrzuceniem
  • wykazuje powściągliwość w kontaktach intymnych.

W późniejszym okresie życia może dojść do rozwoju depresji i fobii socjalnej i niskiej samooceny. Mogą pojawić się również problemy z nadużywaniem alkoholu i narkotyków.

(0)
Reklama
Komentarze