Zaloguj
Reklama

Portret samotnika jako świadomy wybór

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • Cameron A.D.: Psychiatria. Urban & Partner, Wrocław 2005.
    Bilikiewicz, A. (red.). (2007). Psychiatria. Podręcznik dla studentów medycyny. Warszawa: Wydawnictwo Lekarskie PZWL
    Seligman, M. E. P., Walker, E. F., Rosenhan, D. L. (2003). Psychopatologia. Poznań: Wydawnictwo Zysk i S-ka

Adres www źródła:


Portret samotnika jako świadomy wybór
Fot. ojoimages
(4)

Temat osób, o których mówimy samotnicy, jest cały czas aktualny. Początkowo uważano, iż są to osoby chore bądź nie rozwijające się prawidłowo - dziś wiadomo, że pogląd ten był błędny.

Dotyczyło to głownie dzieci i młodzieży izolującej się od swoich rówieśników. Dziecko to takim typie charakteru, bawi się samo w przedszkolu czy w szkole, nie potrzebuje kolegów ani koleżanek, woli samotnie spędzać czas. Samotnicy czują się dobrze sami ze sobą.

Samotnik nie unika ludzi, ale wybiera samotność w sposób świadomy. Dotyczy to także bycia z kimś w związku czy założenia rodziny. Samotnik pracuje bardzo wytrwale i dobrze, pojawienie się sytuacji konfliktowej w grupie jest dla niego problemem, nie lubi konkurować, nigdy nie atakuje drugiej osoby, nie narzuca swoich racji. Robi tak by nikt nie naruszał jego spokoju.

W większości przypadków jakiekolwiek próby wymuszenia określonego zachowania czy postępowania na samotniku kończą się fiaskiem. Nie ma także możliwości by na siłę zmienić samotnika w osobę otwartą, głośną, towarzyską czy zmienić jej codzienne nawyki i przekonania.

(4)
Reklama
Komentarze