Zaloguj
Reklama

Samookaleczenia u nastolatków – czynniki zwiększające ryzyko

Autor/autorzy opracowania:


Samookaleczenia u nastolatków  – czynniki zwiększające ryzyko
Fot. ojoimages
(3)

Samookaleczenie to zamierzone uszkodzenie ciała. Może mieć formę powierzchownych lub głębokich ran ciętych, przypalania, wbijania ostrych przedmiotów, a nawet łamania kości. Głównym motywem wśród nastolatków jest rozładowanie negatywnych emocji i chęć zwrócenia na siebie uwagi.

Proces powstania, a następnie realizacja zamysłu samouszkadzającego przebiega w trzech etapach:

- premotywacyjnym, który obejmuje indywidualne cechy osobowośći

- motywacyjny, w którym formuje się myśl i intencja samookaleczenia, w wyniku upokorzenia lub poniesienia porażki

-walicjonalny, będący realizacja zamysłu

Na każdy z tych etapów działają czynniki modyfikujące, takie jak wsparcie społeczne, umiejętność radzenia sobie z trudnościami czy dostępność środków umożliwiających podjecie samookaleczenia.

Według badań przeprowadzonych przez Connora i Rasmussena (2012) wśród nastolatków podejmujących działania celowego okaleczenia ciała, czynniki, które posiadały wpływ na tę dycyzję to:

- niska samoocena, wysokie oczekiwania wobec danej osoby oraz nadmierne koncentrowanie się na przyczynach swojego cierpienia, działające głównie na etap premotywacyjny

-impulsywność, próby samobójcze wśród znajomych i rodziny, przyjaciele podejmujący działania samookaleczające, mające wpływ na etap motywacyjny

-negatywne wydarzenia życiowe

Rozpowszechnienie zachowań związanych z samookaleczaniem mieści się w zakresie od 2 do 35 % wśród uczniów w ciągu roku. Często jest to decyzja nagła, wynikająca z poczucia bezradności, złości i poczucia winy. Niestety młodzież bardzo rzadko szuka pomocy wśród specjalistów głównie z powodu wstydu i braku zrozumienia.

(3)
Reklama
Komentarze