Zaloguj
Reklama

Sprawozdanie z 12 Konferencji III Kliniki Psychiatrycznej IPiN: Schizofrenia: to, co ważne

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • Redakcja Medforum

Kategorie ICD:

Kategorie ATC:


Sprawozdanie z 12 Konferencji III Kliniki Psychiatrycznej IPiN: Schizofrenia: to, co ważne
Fot. medforum
(0)

W dniach 15-16 stycznia 2009 w Warszawie w Pałacu Kultury i Nauki odbyła się 12 Konferencja III Kliniki Psychiatrycznej Instytutu Psychiatrii i Neurologii, pod hasłem: "Schizofrenia: to, co ważne".

Program konferencji, tak jak obiecywali Organizatorzy, okazał się być bardzo różnorodny, zawierał nie tylko prezentacje najnowszych osiągnięć naukowych, ale również obejmował sugestie terapeutyczne w leczeniu Schizofrenii.

Sesje były przyporządkowane czterem blokom tematycznym. Ich wspólnym mianownikiem było określenie tego, co dla chorego, jego otoczenia i terapeuty jest najważniejsze.

W konferencji brało udział 691 osób, żaden uczestnik konferencji nie mógł mieć wątpliwości, co do jej wagi w perspektywie rozwoju badań nad Schizofrenią.

Prof.dr hab.n.med. Marek Jarema w wykładzie inauguracyjnym wygłosił merytoryczny tekst o aktualnym stanie wiedzy na temat Schizofrenii, podkreślał znaczenie biologicznych wyznaczników, ale jasno nawiązał również do psychoterapeutycznych i rehabilitacyjnych wskaźników terapii zaburzeń psychotycznych.

W tym roku obok cenionych polskich psychiatrów, wystąpiło dwóch znakomitych gości zagranicznych. Profesor Robin Emsley z Kapsztadu możliwościach w wykładzie pt. "Aspects of antipsychotic treatment", mówił o możliwościach terapeutycznych w schizofrenii. Odniósł się przede wszystkim do postępowania terapeutycznego we wczesnym okresie choroby. W dyskusji po wykładzie Prof. Emsley przytoczył Amerykańskie badania dotyczące lepszej adaptacji pacjentów do leków nowej generacji. Poruszony został również temat długotrwałego leczenia, zdaniem Profesora faza przedłużona jest wytyczną jak długo należy leczyć, brak jednoznacznych wskazówek, co do długości leczenia. Profesor Emsley opisywał pacjentów, którzy są w remisji około 2 lat, u których przerwano leczenie, ale warunkiem jest stała obserwacja. Oczywiście odstawienie wiąże się z prawdopodobieństwem nawrotów, leczenie bezterminowe zdaniem Profesora zdaje się być najlepsze.

W dalszej części spotkania Prof. zw. dr hab. Janusz Rybakowski szczegółowo opisał wyznaczniki biologiczne schizofrenii. Wprowadził w historię schizofrenii, podkreślając rolę Kraepelina, Bleulera. Przedstawił koncepcję objawową Crow’a, podejście Nancy Andreasen. Wyjaśniał objawy psychotyczne zgodnie z koncepcją neurorozwojową, podkreślał znaczenie układu glutaminergicznego w farmakoterapii schizofrenii oraz rozwinął wątek chorób autoimmunizacyjnych, wirusowych i ich wpływu na rozwój choroby. Przedstawił również badania własne nad schizofrenią.

Interesujący wykład przedstawił Prof. Jerzy Samochowiec pod tytułem „Geny nie czytają DSM - czyli analiza współzależności między genotypami a fenotypami w schizofrenii”.

W swoim wykładzie autor zaprezentował ewolucje współczesnej klasyfikacji chorób opartej na genetyce. Akcentował znaczenie makrofenotypów, endo i sub-fenotypów, podkreślał znaczenie asocjacji pomiędzy polimorfizmem polimera DAO / G 72, a urojeniami prześladowczymi. Zilustrował dwie dekady badań genetyczno-molekularnych w schizofrenii, zwrócił uwagę na badania nad uwarunkowaniami rodzinnymi. Przedstawił testy genetyczne dla Psychiatrii (Gene Tests for Psychiatry Pisk Polarize): NeuroMark, Psynomics-CHAD, SureGene, Psychonomics. Profesor zademonstrował również trwające cały czas badania nad Schizofrenią w Klinice Psychiatrii PAM w Szczecinie.

Niezwykle merytorycznym wykładem okazał być się odczyt Prof. dr.hab Jerzego Landowskiego, na temat ryzyka interakcji farmakologicznych w leczeniu schizofrenii. Podjęto ważne kwestie dotyczące monoterapii, kiedy stosować dwa leki?, kiedy leki korygujące?, opis leczenie skojarzonego, zamiany 1 LPP na 2 LPP. Przedstawiono próby kojarzenia leków w profilach farmakodynamicznych i uzupełniania ich objawami niepożądanymi.

Prof. dr hab. Andrzej Czernikiewicz przedstawił odczyt pt.”Subiektywne aspekty choroby”, w którym to interesująco poruszył problemy dotyczące przyczyn choroby a podatności na stres, problemy związane z chorobą – zwiastuny choroby oraz czynniki ryzyka choroby. Poza subiektywnymi interpretacjami przeszkód pacjentów, podkreślił ważny aspekt rodzinny w chorobie. Przedstawił rodzinny model nawrotu, typowe reakcje rodzin osób chorych i podkreślał rolę psychoedukacji w terapii schizofrenii.

Temat stresu podjął również Prof. dr hab. Aleksander Araszkiewicz w swym wykładzie o wpływie stresu i lęku na przebieg schizofrenii, zatytułowanym „Stres i lęk a schizofrenia”. Eksponowano wpływ kortyzonu i CRH w sieci neuronalnej na etiopatogenezę schizofrenii. Rozwinięto wnioski Zubina i Springa 1977 dotyczące wpływu stresu na rozwój choroby, która powstaje na podłożu biologicznym, ale jednocześnie stres może wpłynąć na jej rozwój lub powodować nawroty. Przedstawiono wyniki badań dotyczących wrodzonej wrażliwości na stres, czy nabytej sensytyzacji. Rozpatrywano ewentualne przyczyny nawrotów wykazano, że są one poprzedzone zwiększoną liczbą negatywnych wydarzeń życiowych.

Jak pracować z negatywnymi wydarzeniami?, jak zaadaptować pacjentów do trudnej sytuacji życiowej?, jak pracować z objawami schizofrenii? mówiła dr Agnieszka Popiel w swoim odczycie poświęconym roli psychoterapii. Cele psychoterapii poznawczo-behawioralnej oscylują wokół zmniejszenie podatności jednostki na zachowanie, zmniejszenie intensywności reagowania na stresowy, ograniczenia objawów, poprawę jakości życia oraz ograniczenia nawrotów. Zaprezentowano przekrój badań dotyczących podejść psychoterapeutycznych i ich znaczenia w leczeniu schizofrenii.

Prof. dr hab. Joanna Meder w swym wykładzie analizowała oddziaływania rehabilitacyjne a przebieg choroby. W wykładzie omówiono pojęcie i rozwój psychiatrii środowiskowej w Polsce, jak również psychoedukację jako podstawę metody oddziaływań dla pacjentów i ich rodzin. W końcowej części odczytu Profesor omówiła treningi edukacyjne, które stanowią podstawę współpracy pacjenta z lekarzem, terapeutą i rodziną.

Drugiego dnia sesję plenarną otworzyła prof. dr hab. Jolanta Rabe-Jabłońska, która wygłosiła interesujący wykład pt. ”Od prodromu do syndromu”. W swej prelekcji Profesor podkreślała znaczenie skrócenia okresu czasu nieleczonej psychozy, który wpływa na zmianę przebiegu schizofrenii, poza tym przedstawiła markery schizofrenii: kliniczne, behawioralne, środowiskowe oraz anatomiczne. Podjęto temat szybkiej interwencji farmakologicznej na początku występowania objawów prodromalnych.

W kolejnej części spotkania Profesor Christoph.U. Correll z Nowego Jorku w swoim wykładzie pt. "Thinking long term from the onset in schizophrenia treatment" skoncentrował się na korzyściach i ryzyku wynikającym ze stosowania leków przeciwpsychotycznych.

W ostatnim wystąpieniu w drugim dniu trwania konferencji Profesor Marek Jarema przedstawił wykład pt: „Co jest ważne w schizofrenii?”. Omówił w nim najnowsze badania, standardy farmakoterapii osób chorych na schizofrenię, z uwzględnieniem przebiegu choroby oraz dominującego zaburzenia funkcjonowania. Konkluzją referatu było stwierdzenie, iż leczenie powinno być zindywidualizowane i dopasowane do konkretnego pacjenta i historii jego choroby.

Po ostatnim wykładzie Profesora Jaremy odbyło się 6 równolegle trwających zajęć warsztatowych:

  • Long-term management of schizophrenia- towards better and safer patients' functioning

M-A Croq, Francja, sponsorowany przez Lundbeck, tłumaczony symultanicznie; wprowadzenie - prof. M.Jarema

  • Czy lepsze jest wrogiem dobrego? Nowe leki przeciwpsychotyczne w formie i.m.

Dr T. Szafrański, warsztat sponsorowany przez Bristol Myers Squibb

  • Pacjent - psycholog - psychiatra: triada terapeutyczna

Dr Anna Szczepaniak, Dr Adam Woźniak

  • Postępowanie w I epizodzie schizofrenii

Dr Jolanta Chojnacka - Wójtowicz

  • Potencjalizacja leczenia przeciwpsychotycznego

Dr Agnieszka Szaniawska - Bartnicka, Dr Marzanna Choma

  • Sedacja i zaburzenia snu

    Dr Adam Wichniak

Obszerny kontekst schizofrenii poruszany w ciągu dwóch dni konferencji, pokazał jak ważne jest całościowe podejście do choroby. Wyeksponował też duże znaczenie tego typu spotkań w rozwoju badań nad schizofrenią, prezentowane doniesienia miały szerokie spektrum tematów oraz dotykały ważnych wątków w praktyce klinicznej.

(0)
Reklama
Komentarze