Zaloguj
Reklama

Urojenia zakochania

Autorzy: Klaudia Tomala
Urojenia zakochania
Fot. ojoimages
(4)

Urojenia należą do zaburzeń toku myślenia zaliczanych do zaburzeń poznawczych.

Reklama

Definiowane są jako fałszywe przekonania, których treść jest dla pacjenta całkowicie realna i oczywista mimo dostarczanych przez otoczenie dowodów błędności tych sądów. Urojenia zakochania (erotomania), znane również pod nazwą psychose passionelle.

Dotyczą prawie wyłącznie kobiet, a ich treścią jest głębokie, fałszywe przekonanie o miłości jakiejś obcej osoby. Najczęstszą postacią zaburzeń zakochania jest zespół de Clerambaulta polegający na urojeniu sobie przez pacjentkę tego, że jakiś starszy, majętny mężczyzna (obiekt urojeń) jest w niej zakochany.

Najczęstsze fałszywe sądy:

  • szczęście obiektu urojeń jest całkowicie zależne od pacjentki (tylko ona może dać mu miłość),
  • obiekt urojeń chroni pacjentkę, wykorzystując najbardziej wyszukane metody zapewnienia jej ciągłej opieki,
  • obiekt próbuje nawiązać kontakt z pacjentką,
  • obiekt jest najczęściej samotny,
  • na drodze do osiągnięcia pełni szczęścia stoi rodzina lub inne przeszkody,
  • obiekt urojeń jest zakochany w pacjentce bardziej niż ona w nim (satysfakcja).

Obiekt urojeń pacjentki z zespołem de Clerambaulta może znajdować się w poważnym niebezpieczeństwie, gdy chora będzie próbowała się z nim skontaktować.

Urojenia zakochania mogą też zagrażać zdrowiu lub nawet życiu osób, które według pacjentki stoją na przeszkodzie do jej szczęścia. Terapia jest oparta na leczeniu lekami antypsychotycznymi skojarzonymi z psychoterapią.

Piśmiennictwo

Źródło tekstu:

  • Cameron A. D.: Psychiatria. Elsevier URBAN&PARTNER. Wrocław 2004.
    Bilikiewicz A, Psychiatria. Wydawnictwo Lekarskie PZWL. Warszawa 2011.

Reklama
(4)
Komentarze