Zaloguj
Reklama

Dysmorfofobia a chirurgia plastyczna

Dysmorfofobia a chirurgia plastyczna
Fot. medforum
(0)

Lustro prawdę ci powie? Nie zawsze – wydawać się to może zaskakujące, aczkolwiek w przypadku zaburzeń psychicznych pacjent może odbierać rzeczywistość w sposób znacznie zmieniony. Tak właśnie bywa m.in. w przebiegu zaburzenia dysmorficznego. Wśród osób z tym problemem obserwuje się zwiększoną częstość korzystania z usług chirurgów plastycznych – czy ci specjaliści rzeczywiście są w stanie zaradzić problemowi dotyczącemu psychiki?

Reklama

Analizując operacje plastyczne w dysmorfofobii, trzeba wspomnieć również o ryzyku związanym z zabiegami. Każda operacja ma specyficzne dla siebie powikłania, dlatego też w medycynie skalpel znajduje zastosowanie tylko wtedy, kiedy jest to konieczne. Przed znalezieniem się na jakimkolwiek stole operacyjnym pacjenci otrzymują do podpisania zgodę na przeprowadzenie zabiegu, w której wymienione są wszelkie możliwe powikłania, nawet te najrzadsze. W przypadku zabiegów plastycznych komplikacje są stosunkowo rzadkie, ale też mogą wystąpić. Pacjenci z dysmorfofobią (ze względu na to, że problem dotyczy tak naprawdę psychiki) zasadniczo raczej nie powinni być operowani, także przeprowadzanie u nich zabiegów plastycznych może sugerować narażanie ich zdrowia na niepotrzebne niebezpieczeństwo.

Sygnały ostrzegawcze dla chirurga plastycznego: co powinno wzbudzać podejrzenie dysmorfofobii?

Osoby planujące operację plastyczną mogą usłyszeć od swoich bliskich, że „mają nie po kolei w głowie”. Patrząc na to, że specjalistów chirurgii plastycznej mogą odwiedzać osoby z dysmorfofobią, rzeczywiście coś w tym jest, jednak czy zabiegi poprawiające urodę wykonują tylko osoby z zaburzeniami psychicznymi? Odpowiedź jest zdecydowanie przecząca. Dane w tym zakresie różnią się od siebie, jako przykład można jednak podać jedno z amerykańskich badań, w którym kryteria dysmorfofobii spełniało około 7-8% pacjentów klinik chirurgii plastycznej.

7% w przypadku oprocentowania kredytu to odsetek nieduży, w przypadku odsetka pacjentów – już znaczny. Lekarze zajmujący się poprawianiem urody zdecydowanie powinni więc zwracać uwagę na to, kogo mają operować. Każdy zabieg plastyczny poprzedzony jest konsultacją – podczas niej pacjent pytany jest zarówno o oczekiwane efekty operacji, ale i pada szereg pytań dotyczących ogólnego stanu zdrowia. Wzbudzić czujność powinny chociażby epizody leczenia psychiatrycznego. Do takowych jednak nie każdy pacjent się przyzna, nie oznacza to jednak, że nie da się inaczej wysunąć podejrzenia dysmorfofobii u osoby, która ma być operowana.

Sugerować obecność problemu może silna chęć przebycia zabiegu. Uczciwy chirurg plastyczny, mający na względzie przede wszystkim dobro pacjenta, kiedy w swojej ocenie uzna rzekomy defekt za tak naprawdę nieistniejący, najprawdopodobniej będzie odwodził pacjenta od przeprowadzenia zabiegu. Mimo tego osoby z dysmorfofobią mogą mocno na takowy nalegać – taka sytuacja powinna wzbudzić refleksje u specjalisty od poprawiania urody.

Co więc powinien zrobić chirurg plastyczny, który natyka się na osobę z dysmorfofobią? Najkorzystniejsze byłoby skierowanie pacjenta do kogoś, kto będzie w stanie rozwiązać źródło jego problemów z odbiorem własnego wyglądu, czyli do psychiatry czy psychoterapeuty. Chirurg teoretycznie mógłby przeprowadzić zabieg, pytanie tylko – po co? Narażałby on wtedy nie tylko pacjenta, ale i siebie: pozywanie lekarzy o błędy staje się coraz częstsze, a osoba niezadowolona z efektu operacji może być skłonna zaskarżyć lekarza do sądu.

Piśmiennictwo

Źródło tekstu:

  • Kashyap K. Tadisina, BS, Karan Chopra, MD, and Devinder P. Singh, MD, Body Dysmorphic Disorder in Plastic Surgery, Eplasty. 2013; 13: ic48. Published online 2013 Jun 21.

Adres www źródła:

Kategorie ICD:


Reklama
(0)
Komentarze