Zaloguj
Reklama

Mistrz Antoni Kępiński

Autorzy: prof.dr hab.n.med. Zdzisław Jan Ryn
Czytanie książek
Fot. Pantherstock
Czytanie książek
(4)

Postać Kępińskiego zwolna przechodzi do panteonu najwybitniejszych luminarzy polskiej psychiatrii i jest utożsamiana z krakowską psychiatrią humanistyczną.

Reklama


W obliczu zbliżającej się śmierci Kępiński pisał: Bez śmierci życie straciłoby sens, swoje dynamiczne napięcie, stałoby się jakąś bezkształtną, czterowymiarową plazmą. Świadomość śmierci jest związana z egzystencją ludzką. Umiera człowiek, ale zostaje po nim słowo, specyficzny dla niego gest, klimat uczuciowy, który wokół siebie roztaczał, a więc jego jakby symbole, które zostały swego czasu rzucone w świat otaczający i w tym świecie się zatrzymały, podczas gdy ciało przestało istnieć [...] I ten znak rzucony otoczeniu staje się nieśmiertelny .

Poglądy Kępińskiego mogą się dzisiaj wydawać anachroniczne, nawet utopijne. Kępiński był świadomy małego prawdopodobieństwa realizacji takiego modelu lekarza, modelu opartego na umiłowaniu chorego. Nie był również twórcą tego modelu. Był jednych z tych, którzy taki model realizowali. W tym znaczeniu miłość Kępińskiego do chorych graniczyła z postawą heroiczną.


Kępiński wyprzedził swoją epokę umiejętnością pogodzenia dwóch przeciwstawnych postaw, o jakich mówił w psychiatrycznej prognozie : postawy artysty i kosmonauty. Był niedoścignionym artystą w poznawaniu i malowaniu ludzkiej psychiki, a równocześnie kosmonautą w tajemniczych podróżach w duszę drugiego człowieka

12 czerwca 2002. Kraków:
Konferencja: Antoni Kępiński. W trzydziestolecie śmierci

Zdzisław Jan Ryn

Adres autora:
Zakład Patologii Społecznej CM UJ
ul. Kopernika 21A, 31-501 Kraków
tel. 012-424-8752

Piśmiennictwo:
1. Z zapisu na taśmie magnetofonowej z archiwum Z.J. Ryna
2. Zob. A. Jakubik, J. Masłowski: Antoni Kępiński - człowiek i dzieło, PZWL, Warszawa 1981, s. 25.
3. Ks. Arcybiskup Karol Wojtyła przypomniał ten epizod podczas prywatnego sympozjum, jakie z jego inicjatywy zorganizował w Pałacu Biskupów Krakowskich, w pierwszą rocznicę śmierci Kępińskiego, ks. Józef Tischner.
4. Wypowiedź dra Stanisława Kłodzińskiego nagrana w audycji "Wizerunek ludzi myślących", Polskie Radio, luty 1974 r.
5. Zob. m.inn.: Ryn Z.: Antoni Kępiński internowany na Węgrzech (1939-1940), Przegląd Lekarski, 36, 1979, 1, 85-95; Antoni Kępiński w Miranda de Ebro, Przegląd Lekarski, 35, 1978, 1, 95-115; Antoni Kępiński - Życiorys listem pisany (Węgry, Hiszpania, Wielka Brytania 23 IX 1939 - 15 V 1947), Psychoterapia, 3(102), 1997, s. 5-18.
6. Tischner J.: Filozofia wypróbowanej nadziei, Znak, 26(1974), nr 237, s. 331-345.
7. Szymusik A.: Antoni Kępiński jako autorytet, Przegląd Lekarski, 45, 1983, nr 3, s. 320.
8. Cytaty za J. Masłowskim [w] A. Jakubik, J. Masłowski: Antoni Kępiński - człowiek i dzieło, op. cit., s. 146, 150, 172-174.
9. Kępiński A.: "Wiara, nadzieja i miłość idą zawsze razem", Wybór i układ: Anna Kulesa i Zdzisław Ryn, Przegląd Lekarski, 45, 1988, 3, s. 352-355.
10. Jakubik A.: Antoni Kępiński - homo religiosus, Więż, 26(1973), nr 4, s. 51-63.
11. Z wypowiedzi byłego pacjenta podczas wieczoru wspomnień o prof. A. Kępińskim 23 X 1982 r. w Klubie "Kuźnica" w Krakowie.
12. Zob. A. Kępiński: Rytm życia, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1973, s. 290-291.
13. Wypowiedź byłego pacjenta w audycji radiowej "Wizerunek ludzi myślących", Polskie Radio, luty 1974 r.
14. Kępiński A.: Poznanie chorego, PZWL, Warszawa 1978, s. 59.
15. Wypowiedź profesora Zygmunta Hanickiego w audycji radiowej "Wizerunek ludzi myślących", Polskie Radio, luty 1974 r.
16. Wypowiedź Jadwigi Kępińskiej w audycji radiowej "Człowiek wśród ludzi", Polskie Radio, grudzień 1977 r.
17. Wypowiedź prof. Zygmunta Hanickiego w audycji radiowej, jak wyżej.
18. Wypowiedź prof. Z. Hanickiego [w] Z. Ryn: Antoni Kępiński we wspomnieniach, Przegląd Lekarski, 40, 1983, nr 12, s. 883.
19. Myśl Kępińskiego, wyrosłą z metody fenomenologicznej, sytuuje się najczęściej w nurcie psychologii humanistycznej (zob. pojęcia psychiatrii aksjologicznej u A. Jakubika, etyki rozwoju duchowego u K. Murawskiego, czy sztuki medycznej i sztuki etycznej u J. Tischnera).
20. Zob. Z. Ryn: "Amo, ergo sum" - Antoni Kępiński o miłości, Przegląd Lekarski, 45, 1988, nr 3, s. 333-335; toż: "Amo, ergo sum". La concepción del amor en Antoni Kępiński, [w] Antoni Kępiński. Cirujano de Almas. En el 70 aniversario de su natalicio, Cuadernos de Difusión, Reflexiones Psiquiátricas No. 1, Universidad Autónoma de Puebla, Puebla, 1988, México, s. 56-63; Psicologia del amor (En la obra de Antoni Kępiński), Revista Aniversario, Universidad de La Serena [Chile], 1994, nr 4, s. 79-85; Wiadomości Psychiatryczne, 1999, nr 2(5), s. 217-220.
21. Kępiński A.: Lęk, PZWL, Warszawa 1977, s. 126.
22. A. Jakubik, J. Masłowski, Antoni Kępiński - człowiek i dzieło, op. cit., s. 310.
23. Tamże, s. 319.
24. Kokoszka A.: Profesor, Gazeta Wyborcza, nr 256, Gazeta na Weekend nr 44, z dn. 30 października 1992 r.; Znaczenie twórczości Antoniego Kępińskiego dla filozofii spotkania, Kwartalnik Filozoficzny, t. 20, 1992, z. 4, s. 29-51.
25. Owsiany E.: Nie pora umierać. Od śmierci profesora Kępińskiego upłynęły 22 lata. A wydaje się, jakby to było wczoraj..., Gazeta Krakowska, nr 150, z dn. 2-3 lipca 1994 r., s. 6.
26. Pytel M.: Odbiór prac Antoniego Kępińskiego przez studentów Uniwersytetu Jagiellońskiego w 25 lat po jego śmierci. Praca magisterska napisana pod kierunkiem prof. Z. Ryna, Collegium Medicum UJ, Kraków 1998 [Maszynopis, ss. ].
27. Kępiński A.: Lęk, PZWL, Warszawa 1977, s. 42.
28. Kępiński A.: op. cit., s. 106.
29. Kępiński A.: Próba psychiatrycznej prognozy, [w] A. Kępiński: Rytm życia, op. cit., s. 127-162.

 

Reklama
(4)
Komentarze