Zaloguj
Reklama

Depresja u dziecka czy kryzys wieku dorastania – jak je odróżnić?

Depresja u dziecka czy kryzys wieku dorastania – jak je odróżnić?
Fot. shutterstock
(0)
Reklama

Okres dorastania jest czasem szczególnym – przemiany, które podczas niego zachodzą, sprawiają, że wiele nastolatków doświadcza wtedy wahań nastroju, drażliwości czy innych jeszcze problemów. Rodzice nierzadko zastanawiają się, czy przejawiane przez ich pociechę zachowania są jeszcze wariantem normy, czy jednak świadczyć mogą one już o zaburzeniach psychicznych – co wiec może sugerować konieczność udania się z dzieckiem do psychiatry?

W ostatnich latach coraz częściej wspomina się o tym, że zaburzenia psychiczne występują nie tylko u dorosłych, ale również wśród dzieci i młodzieży. W drugiej z wymienionych grup rozpoznawanie problemów natury psychiatrycznej jest zdecydowanie trudniejsze – ciężko u nich bowiem odróżnić pewne zachowania, które wynikają z okresu dorastania od tego, co stanowi już przejaw jakichś zaburzeń psychicznych.

Jedną z częściej spotykanych u najmłodszych jednostek z kręgu zainteresowania psychiatrii jest depresja. Trudności, o których wspomniano powyżej, dotyczą przede wszystkim właśnie jej – w okresie dorastania nierzadkie są wahania nastroju, drażliwość czy częste rozważania na temat sensu życia, które wcale nie muszą być przejawem zaburzeń depresyjnych.

Objawy i przebieg

Wyraźnego podkreślenia wymaga to, że depresja u dzieci i młodzieży przebiega nieco inaczej niż u osób dorosłych. U młodych pacjentów jej głównym przejawem niekoniecznie musi być obniżenie nastroju – często na pierwszy plan wysuwają się takie problemy, jak np. częste wybuchy złości, niechęć do podejmowania się jakichkolwiek aktywności czy odizolowanie się od członków rodziny. Szczególną uwagę może zwracać ostatni z wymienionych problemów: w końcu wielu nastolatków przechodzi etap, w którym – mniej lub bardziej – ograniczają oni swoje kontakty z rodzicami. Takie zjawisko niekoniecznie musi niepokoić, inaczej jest już wtedy, gdy dorastający człowiek całkowicie zamyka się w domu i odizolowuje się od wszystkich, nawet od znajomych, z którymi wcześniej spędzał dużo czasu.

Część rodziców podejrzewa u swoich pociech depresję wtedy, gdy pojawiają się u nich jakieś problemy szkolne – gdy dzieci przestają się uczyć, zaczynają wagarować, sprawiają wrażenie, jakby w ogóle nie zależało im na nauce. Owszem, takowe problemy bywają spotykane w przebiegu depresji u dzieci i młodzieży, nie są one jednak jednoznaczne z tym, że u pacjenta wystąpiły zaburzenia nastroju. W razie zaobserwowania takowych nieprawidłowości konieczne jest przede wszystkim porozmawianie z pociechą o tym, co się u niej dzieje. Możliwe, że dziecko nie chce chodzić do szkoły z powodu problemów w kontaktach z rówieśnikami, zdarza się też, że gorsze oceny wynikają z konfliktu z nauczycielem.

Kiedy udać się do lekarza

Opiekunowie – co zresztą jest całkowicie zrozumiałe – bywają przerażeni wtedy, gdy dowiedzą się o tym, że ich dziecko snuje rozważania na temat śmierci. Takowe informacje odnajdują w ich pamiętnikach czy wiadomościach, które nastolatki wysyłają do swoich znajomych. Tutaj warto zaznaczyć, że tak naprawdę znaczna ilość młodzieży w pewnym etapie dorastania zmaga się z nawracającymi myślami dotyczącymi sensu życia. Obawiać się oni mogą o swoją przyszłość, martwić ich może to, jak odnajdą się w dorosłości. Tego rodzaju rozważania są w pełni naturalne, niepokoić jednak powinno to, gdy dziecko zaczyna planować popełnienie samobójstwa – wtedy potrzebne jest natychmiastowe udzielenie mu pomocy.

Leczenie

Tak naprawdę rodzicom bardzo ciężko może być odróżnić depresję u dziecka od tego, co można uznać za zwyczajne przejawy dorastania. Wtedy, gdy z pociechą dzieje się coś niepokojącego, budzącego silne obawy opiekunów, najlepiej skorzystać z pomocy profesjonalistów i udać się do psychologa lub psychiatry dziecięcego. Nie warto zwlekać, gdyż przeoczenie depresji może skończyć się tym, że dziecko podejmie nawet i próbę samobójczą. Psychiatra będzie w stanie ocenić, czy nastolatek rzeczywiście może mieć zaburzenia depresyjne i poleci rodzicom skorzystanie z odpowiednich oddziaływań, którymi mogą być psychoterapia oraz – w razie potrzeby – również i farmakoterapia.

Piśmiennictwo
Reklama
(0)

Materiały zawarte w dziale Specjalista Radzi mają charakter informacyjny i należy je traktować jako dodatkową pomoc przy udzieleniu niezbędnej pomocy choremu oraz jako ewentualny wstęp do leczenia przez specjalistę. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za efekty zastosowania w praktyce informacji umieszczonych w dziale Specjalista Radzi.

Komentarze