Zaloguj
Reklama

Jakie problemy mogą sugerować ADHD?

Jakie problemy mogą sugerować ADHD?
Fot. Panthermedia
(0)
Reklama

Wielu rodziców pociech, które nie mogą usiedzieć w jednym miejscu, zastanawia się nad tym, czy ich dziecko nie ma przypadkiem zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD). Sama tylko nadaktywność zdecydowanie nie jest wystarczającym powodem do tego, aby u pacjenta rozpoznać ADHD – jakie więc dolegliwości mogą sugerować istnienie tego zaburzenia u dziecka i kiedy warto udać się z pociechą do psychiatry dziecięcego?

Rozpowszechnienie zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi (ADHD) bywa szacowane różnie, ogólnie jednak, według statystyk, częstość występowania tej jednostki sięgać może od 3 do 8%. Kiedy jednak weźmie się pod uwagę wypowiedzi rodziców małych dzieci, wydawać by się mogło, że skala problemu jest znacznie większa – wielu bowiem z nich zastanawia się, czy ich pociecha zmaga się właśnie z ADHD. Do takich rozważań skłania chociażby to, że ich pociecha nie jest w stanie przez dłuższą chwilę usiedzieć w miejscu – tutaj jednak należy wyraźnie podkreślić, że sama nadruchliwość zdecydowanie nie pozwala rozpoznać u pacjenta zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi.

Objawy i przebieg

Jakie problemy mogą sugerować ADHD?

U dzieci z ADHD występują zasadniczo problemy z trzech sfer: mowa tutaj o nadruchliwości, deficytach uwagi oraz nadmiernej impulsywności. Nadruchliwość przejawia się tym, co jest najbardziej kojarzone z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi – mały pacjent nie może usiedzieć w jednym miejscu, jest w ciągłym ruchu, kiedy – np. w szkole – jest zmuszony do siedzenia, to może się on nieustannie wiercić, kręcić głową czy stopą. Dzieci z ADHD bywają również bardzo gadatliwe – nie są w stanie poczekać na swoją kolej, w szkole wyrywają się do odpowiedzi niepytane, przerywają innym osobom ich wypowiedzi.

Wydawać by się mogło, że największą, związana z ADHD trudnością jest opisana wyżej nadruchliwość, w praktyce jednak dzieciom najbardziej zaburzać ich funkcjonowanie mogą występujące u nich deficyty uwagi. Małemu pacjentowi może być bardzo ciężko skupić się na nauce – jego uwaga może być skutecznie odwrócona od szkolnego podręcznika przez przelatującą obok muchę czy jakiś dobiegający zza okna dźwięk. Kiedy nauczyciel czy rodzic poprosi dziecko o wykonanie kilku zadań, wtedy dziecko z ADHD zakończy zazwyczaj tylko część z nich – niejeden rodzic dziecka z zespołem nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi skarży się na to, że musi on kilkukrotnie powtarzać kierowane do dziecka polecenia. Pociechom z ADHD bardzo często zdarza się gubić różne przedmioty, nie pamiętają one, gdzie zostawiły jakieś swoje rzeczy. Pacjentów z ADHD ciężko nakłonić do wykonania zadań, które wymagają skupienia się przez dłuższy czas, mają oni także tendencję do odwlekania rozpoczęcia różnych aktywności. Warto tutaj wspomnieć o tym, że dzieci z ADHD nie są w ogóle niezdolne do skupienia się na czymkolwiek – częste jest to, że pacjenci umieją skupić się na aktywnościach, które ich interesują (np. na graniu w gry komputerowe czy oglądaniu bajek).

W przypadku zespołu nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi pacjenci typowo prezentują również nadmierną impulsywność. Dzieci często podejmują się różnych aktywności, zanim przemyślą ich sens, podczas grupowych zabaw ciężko czekać im na swoją kolej. Z wynikającej z ADHD nadmiernej impulsywności biorą się natomiast różne problemy z funkcjonowaniem dziecka w społeczeństwie – dość często zdarza się, że przez nią dzieci są po prostu nielubiane przez swoich rówieśników.

Warto tutaj jeszcze wspomnieć o tym, że do rozpoznania ADHD niezbędne jest to, aby objawy u dziecka wystąpiły przed 7. rokiem jego życia, czas ich utrzymywania się musi natomiast wynosić minimum 6 miesięcy.

Kiedy udać się do lekarza

Podejrzenie ADHD i… co dalej?

Rodzic, który zauważa u swojej pociechy możliwe objawy ADHD, powinien udać się z nim do psychiatry dziecięcego. Lekarz będzie nie tylko w stanie potwierdzić lub wykluczyć jego obawy, ale i wskazać oddziaływania, które pomogą małemu pacjentowi w codziennym funkcjonowaniu.

Leczenie

Zasadniczo na początku dziecko powinno mieć możliwość pracy z psychologiem (najlepiej takim, który ma doświadczenie w pracy z dziećmi mającymi zespół nadpobudliwości psychoruchowej z deficytem uwagi). W sytuacji jednak, gdy sama praca z terapeutą nie przynosi zadowalających rezultatów oraz wtedy, gdy do lekarza trafia pacjent z bardzo nasilonymi objawami ADHD, konieczna może być farmakoterapia. W leczeniu ADHD wykorzystywane są różne leki, najczęściej zalecane są metylofenidat oraz atomoksetyna. Wtedy, gdy lekarz podejmie decyzję o wdrożeniu dziecku farmakoterapii, należy zawsze przestrzegać otrzymanych od niego zaleceń – dotyczą one chociażby podawania leków (tak jak metylofenidat podawać można tylko w dni, w które dziecko uczęszcza do szkoły, tak atomoksetynę powinno się stosować codziennie).

Piśmiennictwo
Reklama
(0)

Materiały zawarte w dziale Specjalista Radzi mają charakter informacyjny i należy je traktować jako dodatkową pomoc przy udzieleniu niezbędnej pomocy choremu oraz jako ewentualny wstęp do leczenia przez specjalistę. Redakcja nie ponosi odpowiedzialności za efekty zastosowania w praktyce informacji umieszczonych w dziale Specjalista Radzi.

Komentarze