Zaloguj
Reklama

Mity dotyczące schizofrenii

Mity dotyczące schizofrenii
Fot. medforum
(5)

Schizofrenia uznawana jest za jedną z najpoważniejszych chorób psychicznych i rzeczywiście, jednostka ta może znacząco utrudniać choremu zwyczajne funkcjonowanie. Wokół schorzenia narosło jednak wiele różnych, nierzadko krzywdzących dla chorych, mitów – wbrew pozorom pacjent ze schizofrenią jak najbardziej może być aktywny zawodowo, dzieci chorego na schizofrenię nie muszą same zachorować na tę jednostkę, a przy właściwym leczeniu choroby otoczenie pacjenta w ogóle nawet może nie być świadome tego, że ich znajomy cierpi właśnie na schizofrenię.

Reklama

W społeczeństwie funkcjonuje wiele różnych nieprawdziwych przekonań dotyczących schizofrenii i osób chorujących na tę jednostkę. Jednym z nich jest pogląd, że osoba cierpiąca na tę chorobę przez większość swojego życia przebywa w szpitalu, a utrzymuje się ona ze świadczeń socjalnych. Owszem, taka sytuacja dotyczy części chorych, zdecydowanie jednak nie wszystkich. Osoby ze schizofrenią, które mają odpowiednio dobrane leki i które zażywają je regularnie, jak najbardziej mogą odnajdywać się w środowisku zawodowym i być dobrymi pracownikami.

Część osób przejawia pogląd, że schizofrenia jest chorobą uwarunkowaną genetycznie – według nich dzieci pacjenta z tą jednostką również będą na nią chorować. Jest to zdecydowane, ale to zdecydowane i niezgodne z rzeczywistością uproszczenie. Owszem, geny mają pewien wpływ na ryzyko schizofrenii, z całą jednak pewnością nie tylko od nich zależy to, czy ktoś będzie chorował na to schorzenie – w etiopatogenezie jednostki udział mają bowiem chociażby pewne czynniki środowiskowe.

Mity dotyczące schizofrenii koncentrują się również i wokół leczenia tego schorzenia. Można się natknąć na opinie, że leki wykorzystywane w leczeniu schizofrenii prowadzą do tego, że człowiek staje się zobojętniały, senny czy apatyczny. Takie przekonanie również nie jest zgodne z prawdą – owszem, w początkowym okresie leczenia u chorych pojawiać się mogą pewne skutki uboczne, takie jak m.in. właśnie senność czy poczucie zmęczenia, po pewnym jednak czasie terapii problemy te ustępują. Wtedy zaś, gdy mimo upływu czasu dolegliwości nadal występują u chorego, możliwa jest zawsze zamiana dotychczas stosowanego leku przeciwpsychotycznego na inny preparat należący do tej grupy i uzyskanie oczekiwanych skutków leczenia schizofrenii przy braku dokuczliwych objawów ubocznych związanych z farmakoterapią.

Piśmiennictwo
Reklama
(5)
Komentarze