Zaloguj
Reklama

Objawy resztkowe a leczenie depresji

Objawy resztkowe a leczenie depresji
Fot. panthermedia
(5)

Depresja staje się coraz szerzej rozprzestrzenioną chorobą cywilizacyjną i pomimo szybkiego rozwoju nauk medycznych specjaliści nie są często w stanie doprowadzić daną jednostkę do wyleczenia poprzez osiągnięcie całkowitej remisji. Większość przypadków to występowanie objawów rezydualnych (resztkowych) stanowiących duże ryzyko w związku z ewentualnym nawrotem choroby.

Reklama

Znaczny postęp medycyny i nauk medycznych pozwala na coraz lepsze radzenie sobie z problemami zdrowotnymi społeczeństwa, jednak leczenie depresji w dalszym ciągu pozostaje dużym wyzwaniem. Skala rozpowszechnienia tego zjawiska chorobowego jest znacząca, a chorych co roku przybywa: zapadalność to około 10% populacji każdego roku. Najczęściej występujące zaburzenia, świadczące o depresji, to zaburzenia lękowe oraz zaburzenia, które występują pod postacią somatyczną, co prowadzić może także do uzależnienia się od substancji psychoaktywnych.

Remisja

Remisja jest stanem, do którego dąży cały proces leczenia i terapii osoby chorującej na depresję. Jest to więc stan bezobjawowy, powrót zarówno do przedchorobowego  samopoczucia, jak i funkcjonowania. Trudność w określeniu remisji polega na braku konkretnej definicji tego pojęcia, co oznacza, że głównym jej determinantem jest subiektywna ocena samopoczucia pacjenta oraz lekarza. Do oceny takiego stanu wykorzystywane są standaryzowane skale i kwestionariusze.

Objawy rezydualne

Jeśli jednak pomimo prowadzonej terapii i ogólnej poprawy obecne są pewne objawy, oznacza to, że pacjent nie osiągnął pełnej remisji. Sympotomy, które nadal są zauważalne w jego zachowaniu, nazywa się objawami rezydualnymi (resztkowymi). Innymi słowy są to objawy, które nie spełniają kryteriów definicyjnych epizodu depresyjnego, jednak są rejestrowane, jako aktualnie występujące. Mowa tu o doświadczaniu obniżonego nastroju, poczuciu winy, bezsenności, lęku, drażliwości, zmęczeniu czy spadku libido.

Ryzyko nawrotu

Jak wynika z prowadzonych badań, większość przypadków depresji nie osiąga pełnej remisji. Jest to skorelowane właśnie z pojawianiem się objawów resztkowych, które same w sobie stanowią ryzyko dla pacjenta. Są one potencjalnym czynnikiem nawrotu choroby i pogorszenia się stanu pacjenta. Co więcej na dzisiaj nie został jeszcze opracowany protokół postępowania w przypadku jednostek, które borykają się z problemem nieosiągnięcia remisji [1].

Piśmiennictwo

Źródło tekstu:

  • [1] M. Bugaj, A. Jakubczyk, M. Wojnar: Znaczenie objawów resztkowych w przebiegu leczenia depresji. W: „Postępy Psychiatrii i Neurologii” 2012, nr 21(3), s. 199-206.

Kategorie ICD:


Reklama
(5)
Komentarze