Zaloguj
Reklama
(0)

W dożyciu stu lat pomagają dobre geny, ale nie jest to jedyny czynnik długowieczności. Nowe badanie przeprowadzone przez naukowców ze Stanowego Uniwersytetu w Waszyngtonie sugeruje, że miejsce zamieszkania ma istotny wpływ na osiągnięcie wieku stulecia.  

Reklama

Wyniki badań oparte na danych o śmiertelności wskazują, że osoby żyjące w społecznościach często spacerujących i zróżnicowanych wiekowo mają większe szanse dożycia wieku stu lat. Badacze odkryli również, że status społeczno-ekonomiczny jest skorelowany, a dalsza analiza wykazała, że klastry geograficzne, gdzie prawdopodobieństwo osiągnięcia tylu lat jest wysokie, znajdują się w mniejszych miejscowościach o wyższym statusie społeczno-ekonomicznym.

Nasze badanie stanowi uzupełnienie rosnącej liczby dowodów na to, że czynniki społeczne i środowiskowe w znacznym stopniu przyczyniają się do długowieczności – powiedział Rajan Bhardwaj, student medycyny, który zainteresował się tym tematem w następstwie opieki nad starzejącym się dziadkiem.

Wcześniejsze badania szacują, że czynniki dziedziczne stanowią jedynie od 20% do 35% szans na osiągnięcie wieku stulecia.

Z poprzednich badań wiemy, że poprzez zmiany stylu życia i zachowania mamy możliwość modyfikować swoją podatność na różne choroby – wyjaśnił Ofer Amram, jeden z autorów eksperymentu.

Innymi słowy, jeśli osoby żyją w środowisku sprzyjającym zdrowemu starzeniu się, prawdopodobnie wpłynie to na zdolność skutecznego pokonywania uwarunkowań genetycznych.

Naukowcy przeanalizowali dane dotyczące zgonów z lat 2010-2015, prawie 145000 osób, które zmarły w wieku 75 lat i większym. Dane te zawierały informacje o wieku, miejscu zamieszkania w chwili śmierci, a także ich płeć, rasę, poziom wykształcenia i stan cywilny.

Na podstawie miejsca zamieszkania badacze w swojej analizie przypisali wartość różnym zmiennym środowiskowym. Obejmowały one poziom ubóstwa, dostęp do tranzytu i podstawowej opieki zdrowotnej, zdolność do pieszych wędrówek, odsetek ludności w wieku produkcyjnym, status wsi/miasta, zanieczyszczenie powietrza i ekspozycję na tereny zielone.

Następnie przeprowadzili analizę przeżywalności, by ustalić, które czynniki sąsiedzkie i demograficzne były powiązane z niższym prawdopodobieństwem śmierci przed dożyciem stulecia.

Naukowcy odkryli, że sąsiedztwo sprzyjające chodzeniu, wyższy status społeczno-ekonomiczny i wysoki odsetek ludności w wieku produkcyjnym (miara różnorodności wiekowej) były dodatnio skorelowane z osiągnięciem wieku stu lat.

Odkrycia te wskazują, że życie w społeczności zróżnicowanej wiekowo jest bardzo korzystne – powiedział Bhardwaj.

Należy kłaść nacisk na rozwijające się ośrodki miejskie. Ważne, aby ulice stały się bardziej dostępne dla pieszych, co sprawi, że ​​ćwiczenia będą bardziej możliwe do przeprowadzenia przez starsze osoby dorosłe. Ułatwi to także dostęp do opieki medycznej i sklepów spożywczych – powiedział Amram, po czym dodał, że dzielnice zamieszkujące przez osoby w różnorodnym wieku zwykle znajdują się na obszarach miejskich, gdzie starsi mają szansę na większe wsparcie społeczności.

Dla pewności tej tezy potrzebne są dodatkowe badania, jednak autorzy eksperymentu zapewniają, że wyniki mogą ostatecznie zostać wykorzystane do stworzenia zdrowszych społeczności, które promują długowieczność wśród starszych osób.

Piśmiennictwo
Reklama
(0)
Komentarze