Zaloguj
Reklama

Wzajemny związek bólu i depresji

Autor/autorzy opracowania:

Źródło tekstu:

  • Psychoonkologia – oficjalne pismo Polskiego Towarzystwa Psychoonkologicznego

Adres www źródła:


Wzajemny związek bólu i depresji
Fot. Panthermedia
(0)

Związek bólu i depresji może mieć dwa kierunki. Po pierwsze ból może stać się przyczyną depresji, z drugiej strony ból może być konsekwencją depresji (np. w depresji maskowanej).

Pacjenci z bólem przewlekłym, tj. takim, który trwa powyżej 3 miesięcy ujawniają objawy psychologicznego dystresu - głównie występuje reakcja depresyjna. Chorzy doświadczający bólu ostrego, tj. takiego, który trwa krócej (do 3 miesięcy), ujawniają wpływ lęku na percepcję bólu (wpływ ten jest krótkotrwały i powierzchowny). Zaobserwowano także, że wśród pacjentów z bólem przewlekłym częściej występują zaburzenia osobowości. U osób z cechami neurotycznymi osobowości i ze skłonnością do depresji, dominuje zamartwianie się nawet niewielkim natężeniem bólu. Osoby te prezentują postawę beznadziejności, barak wiary w wyleczenie dolegliwości oraz bezradność i brak aktywnego włączania się w proces leczenia.

Pacjenci z zaburzeniami depresyjnymi w trakcie leczenia bólu, oprócz terapii przeciwbólowej powinni być leczeni lekami przeciwdepresyjnymi (według autorów najlepiej SSRI).Oprócz farmakologii stosuje się także pomoc psychologiczną. Najczęściej jest to terapia poznawczo – behawioralna, psychoedukacja oraz treningi oddechowo – relaksacyjne.

Trening relaksacyjny zmniejsza napięcie mięśniowe, poprawia samopoczucie a nawet może zmniejszyć zapotrzebowanie na leki przeciwbólowe. Psychoedukacja (podanie informacji na temat przyczyn bólu) ma na celu zmniejszenie lęku przed aktywnością ruchową. Z kolei terapia poznawczo - behawioralna pomaga choremu w poprawie sposobu radzenia sobie
z bólem, zmniejszyć może emocjonalne natężenie przeżywania bólu oraz poprawia nastrój pacjenta i jego jakość życia.

(0)
Reklama
Komentarze