Zaloguj
Reklama

Diagnoza ADHD u dorosłych

Autorzy: Klaudia Tomala
Źródło: Sobanski E, Alm B, ADHD po trzydziestce [w]: Charaktery, marzec 2010, 3 (158)
Cameron AD., Psychiatria, Elsevier URBAN&PARTNER, Wrocław 2004.
Relaks, radość, spokój
Fot. medforum
Relaks, radość, spokój
(4)

Do niedawna uważano, że ADHD jest problemem dzieci i dorastającej młodzieży. Okazuje się jednak że zaburzenie to może dotykać także osób dorosłych.

Reklama

Mała częstość diagnozowania ADHD u dorosłych jest związana z nieświadomością zarówno osób dotkniętych ADHD jak i ich otoczenia. Często w odmiennym zachowaniu chorego dopatruje się lenistwa, braku powagi i nienależytego podchodzenia do obowiązków. W niektórych przypadkach zaburzeniu hiperkinetycznemu z deficytem uwagi towarzyszą zaburzenia psychiczne czy nałogi, co często odwraca uwagę od głównego problemu.

Diagnostyka ADHD u dorosłych opiera się na kryteriach wyznaczonych dla osób dorastających. Wśród lekarzy budzi to sporo kontrowersji i przysparza wielu trudności, gdyż psychika nastolatka różni się znacznie od psychiki osoby dorosłej, a co za tym idzie ADHD może się manifestować nieco innymi objawami i różnym ich nasileniem. Jednakże przyjmując założenie, że w pewnym stopniu objawy te są podobne, ADHD u dorosłych rozpoznaje się przy występowaniu przynajmniej 6 z 10 symptomów właściwych dla postaci dziecięcej i młodzieńczej.

 

fot. pantherstock

 

Najczęstszym problemem dorosłych z ADHD jest deficyt uwagi, który bardzo utrudnia im życie codzienne, a w szczególności funkcjonowanie w pracy. Badania wykazały, że osoby zmagające się z tym zaburzeniem są częściej zwalniani jako że ich praca jest wolniejsza i mniej efektywna. Zaburzenia koncentracji wpływają również negatywnie na poruszanie się samochodem - deficyt uwagi może skutkować łamaniem przepisów drogowych.

Objawy ADHD u osób dorosłych:

  • problemy z koncentracją,
  • łatwe rozpraszanie uwagi,
  • nadpobudliwość,
  • problemy z jednoczesnym wykonywaniem dwóch czynności,
  • niecierpliwość,
  • wahania nastrojów,
  • nieumiejętność panowania nad emocjami, nadmierna drażliwość,
  • brak zorganizowania,
  • nieumiejętność radzenia sobie ze stresem,
  • trudności w tworzeniu relacji partnerskich,
  • obniżona samoocena, brak wiary w siebie, pamięć niepowodzeń.

Prawidłowa diagnoza może być postawiona po wcześniejszym wykluczeniu innych chorób i zaburzeń tj.: zaburzeń osobowości, urazów mózgu, zaburzeń metabolizmu tarczycy, nadużywania substancji psychoaktywnych, fobii czy bezsenności . Istotne jest także to, czy objawy miały swój początek już przed 7 r.ż., jako że ADHD jest zaburzeniem rozpoczynającym się w okresie dzieciństwa.

Właściwa diagnoza ADHD może bardzo polepszyć jakość życia pacjenta, zarówno w sferze osobistej jak i zawodowej.

Reklama
(4)
Komentarze